“Wściekłość i wrzask” to powieść o stracie. Zastosowana w niej innowacyjna technika strumienia świadomości tworzy każdej
z postaci podstawowy stan samotności oraz indywidualny sposób przeżywania straty.
Postać Caddy, choć obecna w
powieści jedynie w procesach myślowych innych postaci, jest główną postacią, osią, wokół której krążą emocje pozostałych osób. Dla postaci z “Wściekłości i wrzasku” przeszłość jest teraźniejszością, ponieważ nie są oni w stanie pogodzić się z wydarzeniami z przeszłości, żyjąc swoim życiem w teraźniejszości. Caddy jest więc nieobecną bohaterką tej niezwykle wstrząsającej powieści.
Jej upośledzony umysłowo brat, Benjy, może jedynie zawodzić w dezorientacji będąc uwięzionym w kontinuum czasu, zgodnie z którym przeszłość i teraźniejszość są nie do odróżnienia. Dlatego pogrążony jest w niezrozumiałej otchłani wiecznej straty, której nie jest w stanie wyrazić. Brat Caddy, Quentin, opłakuje jej utratę dziewictwa, co wprowadza do powieści wymiar kazirodczego pożądania. Z powodu głębi świadomości, na jakie powieść wystawia czytelnika, pozostawia to szerokie pole do interpretacji.
Zdania są celowo pisane fragmentami, tak jak wyglądałyby nasze myśli, gdyby dało się je wyrazić słowami. Wobec tego, poprzez proces podobny do łamigłówki, to czytelnik musi linearnie poskładać opowieść w całość i zdecydować się, co tak
naprawdę się wydarzyło. Sprawia to, że powieść jest zarówno intrygująca, jak i frustrująca, bo punkty widzenia każdego z braci - Benjy’ego, Quentina i obsesyjnie pragnącego pieniędzy Jasona - różnią się znacznie od siebie. Tym samym przedstawiają czytelnikowi różne poglądy na temat Caddy. Nie da się jednak zaprzeczyć, że powieść jest naprawdę zdumiewającym osiągnięciem literackim, bowiem wątki, które tworzą z niej spójną całość są tak poukładane, że aby naprawdę w pełni pojąć, co się wydarzyło, powieść trzeba by było przeczytać jeszcze raz i jeszcze raz.