Książka opowiada historię młodej, początkującej pisarki, która marzy o
pracy w New Yorkerze. Niestety, aby dostać
się do szanowanego czasopisma musiałaby najpierw spędzić kilka lat zdobywając doświadczenie w jakiejś nudnej pracy. Musiałaby, gdyby nie fakt, że pewnego dnia dostaje telefon z Runwaya, jednego z wielu miejsc w których zostawiała swoje Cv, który okazuję się najbardziej prestiżowym magazynem o modzie. Niezbyt obyta w sprawach mody i niewiele się nią interesująca Andrea Sachs udaje się jednak na spotkanie i spośród wielu chudych, wystrojonych dziewczyn wyglądających jak modelki, to własnie ona zdobywa posadę asystentki redaktor naczelnej Runwaya - Mirandy Pristley. Praca, za którą, jak zapewniali
ją wszyscy naokoło "milion dziewczyn dałoby się zabić", okazuje się harówką ponad siły, wymagającą dyspozycyjności 24 godziny na dobę, siedem dni w tygodniu, a szefowa tak podziwniana przez wszystkich, wcieloną diablicą! Łatwiej powiedzieć czego nie było w obowiązkach Andrei niż czym się zajmowła, choć tak naprawdę bezwzględna pani redaktor mogła od niej zarządać wszystkiego. Dziewczyna musiała wykonywać najrozmaitsze polecenia zwykle bardzo nieściśle wydawane przez szefową, a jak nauczyła się od współpracowników, lepiej było godzinami podróżować po Manhatanie w poszukiwaniu restauracji, którą Miranda miała na myśli mówiąc: "nowa kontynentalna" niż poprosić ją o nazwę lub jakiekolwiek uściślenie. W pracy dziewczyna poznaje wiele nowych osób, które wszystkie łączy jedno - nieopisany strach przed Mirandą Priestly. Adrea musi także ściśle współpracować z Emily - starszą asystentką, bo oczywiście Miranda potrzebowała conajmniej dwóch asytentek. Chociaż Andrea znajduję sie na najniższej pozycji w Runwayu, ma ona ogromną moc, na sam dźwięk słów: "pracuję dla Mirandy Priestly" większość ludzi wymięka i daje jej o co tylko poprosi, co okazuje się bardzo przydatne w załatwianiu spraw dla Mirandy. Poza tym Andrea często dostaje drogie ubrania od znanych projektantów, jak Jimmy Choo, D&G, Gucci itp, gdyż szykowny wygląd jest w tej pracy ceniony tak samo, a może i nawet wyżej niż umiejętności. Atmosfera pracy i częste obrazy ze strony szefowej zniechęcaja jednak Andreę do pracy w Runwayu, ale trzyma ją tam jeden fakt - po roku pracy dla Mirandy mogłaby dostać pracę gdzie tylko zechce, a to onzaczało upragnionego New Yorkera! Na jednym z przyjęć Andrea poznaje znanego, przystojnego pisarza - Christiana, który wyraźnie ją podrywa i od tamtego czasu usilnie stara się namówić na randkę. Andrea jednak nie może zapomnieć o swoim chłopaku. Niestey praca nie pozostaje bez wpływu na jej życie osobiste. Coraz to rzadziej spotyka się z nim. Alex z początku wspiera Andreę, ale z czasem traci cierpilwość. Podobnie jej współlokatorka i najlepsza przyjacióła - Lily, ktora sypia z kim popadnie i wpada w alkoholizm, podczas gdy Andrea nic nie zauważa. Przełomowy moment nastepuje pod koniec współpracy z Mirandą, kiedy to starsza asystentka łapie mononukleozę i Andrea zmuszona jest zastąpić ją podczas tygodniowego pobytu w Paryżu z Mirandą. Niestety koliduje to z jej planami na przyjęcie podyplomowe, którym to planowaniu jej chłopak Alex poświęcił wiele czasu i pieniędzy. W końcu Alex nie wytrzymuje i rozstaje się z Andreą jak to określił - przynajmiej na jakiś czas. Zaś Lily, stacza się coraz bardziej, nie dotrzymuje umowionych terminów na uczelni, sypia z kim popadnie i coraz to więcej pije, podczas gdy wchłonięta pracą Andrea wszytsko bagatelizuje. Pomimo pretensji ze strony najbliższych Andrea leci na tygodniowe pokazy mody do Paryża, aby asystować Mirandzie. Czekała ją tam ciężka praca, musiała także znosić kaprysy Mirandy i spełniać jej wygórowane zachcianki. Na jednym z przyjęć jednak czeka ją miła niespodzianka, spotyka bowiem Christiana, który będąc synem gospodarzy zażyczył sobie obecności "jakiejś amerykańskiej asystenktki" na przyjęciu. Wspólnie spędzają miły wieczór, Andrea niemal zapomina o Alexie.Podczas drogi powrotnej do hotelu, Miranda ucina sobie krótka pogawędkę z Adnreą na temat jej przyszłych planów, a jako że zbliżała się rocznica ich współpracy, redaktorka obiecuje po powrocie do Nowego Jorku porozmawiać z odpowiednimi ludźmi z New Yorkera. Tak miało spełnić się marzenie Andrei, w końca mogłaby odejść z Runwaya i zacząć pisać dla poważnego magazynu. Jednak po powrocie do pokoju hotelowego otrzymuje dwa dziwne telefony, jeden od Alexa, a drugi od rodziców, oboje proszą o niezwłoczny telefon. Gdy dziewczyna oddzwania dowiaduje się, że jej przyjaciółka miała ciężki wypadek samochodowy znajduje się w śpiączce i leży w szpitalu, okazuje się, że prowadziła po pijanemu. Andrea chce być przy niej, ale niestety nie może zostawić całego przedsięwzięcia w Paryżu. Następnego dnia Andrea towarzyszy Mirandzie w ważnym pokazie, w pewnym momenicie, Miranda dowiaduje się, że paszporty jej córek wygasły, co oznacza, że nie mogą zjawić się na przyjęciu. Miranda obwinia za to Andreę i karze jej załatwić przedłużenie paszportów. Jest to zadanie niewykonalne w tak krótkim czasie i to zza granicy. W pewnym momencie Andrea nie wytrzymuje i dzwoni do domu, by powiadomić ojca, że wraca do Nowego Jorku, zaś wćiekłej Mirandzie karze się "pierdolić". Jest to koniec ich współpracy, Andrea wraca do domu. Jak się okazuje nieco wczesniej Lily wybudziła się ze śpiączki. Obie dziewczyny robią sobie urlop w domu rodzinnym Andrei. W międzyczasie Andrea rozsyła swoje teksty do różnych czasopism, w końcu oddzwania redaktorka jednego z nich - Loretta, która jak się okazuje, też pracowała jako asystentka Mirandy. Kobieta jest zachwycona jednym z opowiadań Andrei i zainteresowana współpracą z nią. Wkrótce, magazyn "Siedemnastolatka" publikuje jeden z jej kawałków. Zdaje się, że wszystko ma się ułożyć, niestety Andrei nie udaje się odzyskać względów Alexa, patrzy jednak w przysłość z optymizmem.
Opublikowano dnia:
sierpnia 30, 2007
Więcej recenzji na temat Diabeł ubiera się u Prady