Będąc prekursorem powieści miejskiej w Brazylii, autor opisuje w swoim dziele życie w Rio de Janeiro na początku XIX wieku,
pozostawiając na uboczu panujący wówczas romantyzm i używając bezpośredniego i realistycznego języka - jest uznawany za pioniera tej szkoły.
Dzieło zaczęło być publikowane w 1852 roku jako dodatek gazety „Correio Mercantil” w Rio de Janeiro. Dopiero dwa lata później powieść pojawiła
się w formie książki.
Duszą dzieła jest jego główna postać, Leonardo, syn portugalskich emigrantów, jego miłości i przygody w Rio de Janeiro w czasach obecności tam króla Portugalii Jana VI.
Swój sukces książka zawdzięcza prostocie stylu i malowniczości jej historii, jak również urokowi występujących w niej postaci, z którymi czytelnik bardzo łatwo się utożsamia.