Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Książki>Powieści I Nowele>Szewcy jako dramat - groteska

Szewcy jako dramat - groteska

książki Streszczenie   według:mi84m     Autor : Stanisław Ignacy Witkiewicz
ª
 

SZEWCY

STANISŁAW IGNACY WITKIEWICZ

„Szewcy” są dramatem zbudowanym z 3 aktów. Kompozycja z liczbą „3” – 3 akty, 2 rewolucje, 3 szewców, trójkąt zapełniony kotarą, trójkąt ściany szarej, trójkąt nieba, 3 warstwy społeczne: proletariat, arystokracja, burżuazja.

Przedstawiony świat jest absurdalny i chaotyczny.

Język groteskowy; pełen elementów gwarowych, ale również terminów naukowych, wulgaryzmów. Przedstawiciele różnych grup społecznych posługują się językiem niestosownym do swojego stanu – zaburzona zasada decorum.

Groteskowe zachowania: prowadzenie przez Księżnę prokuratora na łańcuszku jak psa; sytuacja, kiedy szewcy proszą o narzędzia; dalsze życie Sajetana, po tym jak został zabity; żądanie pracy dla pracy.

Groteskowa scenografia: fantastyczna i dziwna.

„Szewcy” są próbą poszukiwania czystej formy. Nie chodzi o treść, ale właśnie o formę, która jest tutaj zaburzeniem formy rzeczywistości.

Wymowa dzieła jest katastroficzna, wszystko ulega rozpadowi i zagładzie. To jest też katastrofa człowieka, który zatracił uczucia wyższe i nie umie już kochać. Wszystko w „Szewcach” jest symbolem jakiejś degradacji człowieka, jego zachowania i myślenia.

Dramat „Szewcy” ukazuje rewolucję. Narasta tutaj walka między dwoma grupami społecznymi. Przedstawicielami pierwszej z nich – proletariatu – są Sajetan Tempe oraz Czeladnicy: Józek i Jędrek. Drugą grupę stanowią przedstawiciele arystokracji: Księżna Irina oraz prokurator Robert Scurvy.

AKT I

Na czele rewolucji stanął Sajetan, który był zagorzałym idealistą, chce dobra innych robotników, prawa do pracy, krytykuje wyższą grupę społeczną. Wygrał tę rewolucję prokurator używając Dziarskich Chłopów i wtrącając do więzienia szewców i skazując ich na „nic nie robienie”. Rewolucja obróci się przeciw Sajetanowi.

AKT II

Czeladnicy powyrywali kraty. Ukazana jest tutaj rewolucja robotnicza. Prokurator został upokorzony, zachowywał się jak pies. Czeladnicy skazani na „nic nie robienie” żebrzą o pracę. Sajetan miał nadzieję, że kiedy wybuchnie rewolucja, będzie mógł zabić Prokuratora. Proponuje, żeby zacząć rewolucję „od góry” . Oskarża Prokuratora, że podporządkował siętym, od których otrzymał władzę.

AKT III

Ukazana jest rewolucja Czeladników przeciw Sajetanowi. Sajetan sprawując władzę stał się taki, jak jego poprzednicy. Czeladnicy chcieli zabić własnego przywódcę, bo nie był im już potrzebny i drażnił ich tym, że stał się podobny do poprzednich władz. Kiedy zabili Sajetana, on nadal żył, gdyż wielkich idei nie można zabić.

Hiperrobociarz – kult maszyny, człowiek przestaje się liczyć, bo jest mniej wydajny.

Opublikowano dnia: 27 września, 2011   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.