Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Medaliony

książki Streszczenie   według:kigen33     Autor : Zofia Nałkowska
ª
 
Medaliony to antyfaszystowski manifest napisany pod wpływem obserwacji poczynionych przez autorkę w trakcie prac w Głównej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich. Opowiadania oparte są na relacjach więźniów obozów hitlerowskich i naocznych świadków zbrodni oraz w oparciu o wizje lokalne, przeprowadzone w miejscach masowego mordu.

Motto tych opowiadań — "Ludzie ludziom zgotowali ten los" — uświadamia, do jakiego okrucieństwa zdolny jest człowiek wobec drugiego człowieka. Jest ono dobitnym komentarzem do czasów II wojny światowej i jednocześnie ostrzeżeniem przed możliwością powtórzenia się historii. To swoiste świadectwo załamania się wszelkich zasad moralnych i etycznych w czasie hitlerowskiego terroru.

W opowiadaniu pt. "Profesor Spanner" zeznający przed Komisją młody człowiek, który w czasie wojny pracował w Gdańsku w Instytucie Anatomicznym, kierowanym przez profesora Spannera, opowiada o produkcji mydła z ciała ludzkiego. Zeznający nie jest świadomy moralnego aspektu działalności, w której brał udział.

W opowiadaniu "Dno" ukazane zostały losy byłej więźniarki obozu koncentracyjnego dla kobiet w Ravensbrück. Bohaterka w czasie wojny straciła córkę i syna. Po dwóch miesiącach pobytu w więzieniu na Pawiaku, wysłana została wraz z transportem do Ravensbrück.

Tytułowa bohaterka kolejnego opowiadania pt. "Kobieta cmentarna", była świadkiem likwidacji getta żydowskiego w Warszawie, bestialskiego mordu dokonanego przez hitlerowców na Żydach.
Z kolei z opowiadania "Przy torze kolejowym" dowiadujemy się, jak kobieta wyskoczyła z transportu jadącego do obozu. Ranna, nie mogła uciekać dalej...

Utwór "Dwojra Zielona" mówi o trzydziestopięcioletniej, przedwcześnie podstarzałej Żydówce, która w czasie wojny straciła rodzinę, a sama przeżyła okupację przebywając najpierw w Międzyrzeczu, potem w obozie w Treblince i w fabryce amunicji w Skarżysku-Kamiennej. W czasie sylwestrowej zabawy zorganizowanej przez Niemców w getcie, podczas której urządzili strzelaninę, kobieta ta straciła oko.

Bohaterka "Wizy" to była więźniarka obozu, Żydówka, która czasy wojny szczęśliwie przeżyła dzięki fałszywym polskim dokumentom.

Młody Żyd, bohater kolejnego opowiadania "Człowiek jest mocny" pracował przy likwidacji Żydów w lesie Żuchowskim w Chełmnie.

W ostatnim utworze "Dorośli i dzieci w Oświęcimiu" przywołane zostały postacie więźniów zeznających przed Komisją oraz sylwetki zbrodniarzy.

"Medaliony" są przykładem tzw. prozy dokumentalnej, opartej na historycznych wydarzeniach. W utworach składających się na całość kompozycji, elementy opowiadania łączą się z reportażem, sprawozdaniem oraz relacjami i zeznaniami ludzi bezpośrednio związanych z opisywanymi wydarzeniami.

W "Medalionach" rola nadrzędnego narratora została zredukowana do minimum. Autorka oddaje głos ofiarom zbrodni oraz naocznym świadkom. Ich relacje stanowią oskarżenie zbrodniarzy, ale są także wyrazem bezsilności człowieka wobec grozy zdarzeń przerastających jego świadomość. Styl opowiadań cechuje zwięzłość i powściągliwość. Autorka relacjonuje wypowiedzi swoich bohaterów, unikając uogólnień, wyciągania wniosków i komentarza.

Zobacz:
http://jak-zarabiac-wiecej.zlotemysli.pl/kigen33,1/
Opublikowano dnia: 11 grudnia, 2010   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.