Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Granica

artykułu Streszczenie   według:eovin     Autor : Zofia Nałkowska
ª
 
W ‘Granicy’ Zofii Nałkowskiej autorka nie tylko opisuje poszczególne emocje i zachowania ludzi oraz relacje między nimi, ale próbuje także dogłębnie zanalizować złożone motywy indywidualnego ludzkiego postępowania i dąży do rozumowego wyjaśnienia czynów ludzkich. Pragnie ukazać względność i skomplikowany charakter wszelkich ocen i sądów. Zauroczenie, pragnienie bezpieczeństwa, niepewność nowej sytuacji życiowej – to wszystko bez wątpienia miało wpływ na postępowanie Justyny Bogutówny. A co kierowało paniczem Ziembiewiczem? Chęć uniezależnienia się od rodziców czy ustatkowania się? A może zapewnienie jak najlepszych warunków swojej rodzinie? Dlatego u progu kariery zdecydował się na pisanie artykułów do gazety o zabarwieniu politycznym nie zgodnym z jego własnym poglądami? To powieść o uczuciu, byś może pomylonym z miłością. Miłość Justyny jest trudna i niespełniona – różnica społeczna była zbyt wielka, by ktokolwiek mógł pomyśleć inaczej. Uczucie Ziemkiewicza do młodej wieśniaczki nietrwałe, powstałe pod wpływem chwili. Może się zdawać, że to wszystko to był tylko kaprys. Jego związek z żoną też nie zdaje się być szczery. Ale tego możemy się tylko domyślać – bohater nigdy sam wypowiada się o swoich uczuciach, nie wiemy, co mu siedzi w głowie, co czuje, możemy go jedynie oceniać z perspektywy obcych. Jest to też powieść o władzy, o robieniu kariery – w przypadku Ziembiewicza krótkiej, ale znów obserwowanej i ocenianej przez wielu ludzi wokół. Taki właśnie też jest tok narracji tej powieści – rola narratora w powieści psychologicznej, jaką jest niewątpliwie ‘Granica’ jest niezmiernie ważna. Tu dodatkowo jest artystyczną konsekwencją zainteresowań pisarskich Nałkowskiej, rezultatem poznawczych, filozoficznych ambicji. Autorka prezentuje tu przekonanie, że najważniejsze jest nie bezpośrednie poznawanie i opisywanie faktów, ale ich wielostronna, możliwie bogata i precyzyjna interpretacja, każdy więc fakt obrasta komentarzem intelektualnym, refleksją ogólniejszą, obejmującą nie tylko ten jeden przypadek, ale prawdy powszechniejsze.
Choćby tytułowa granica – czy potrafimy jednoznacznie powiedzieć, o której z nich mowa? Nie można jej przypisać do jednej sytuacji przedstawionej w książce czy do jednej postaci… Taki zabieg ma skłonić nas, czytelników, do myślenia. Co prawda Nałkowska ukazała w swoje powieści niezwykle żywo i wiarygodnie życie różnych ludzi w tamtych kilku latach przed wybuchem II wojny światowej dając przekrój przez społeczeństwo polskie – od ‘reliktów przeszłości’ – bogatego osiadłego ziemiaństwa po najniższą warstwę – nędzną biedotę miejską, nierzadko kiedyś pracującą u ‘panów’ na wsi, ale wiele tematów niewątpliwie pozostaje wciąż aktualnych. Pisarka ta znana jest z tego, że potrafiła poruszać sprawy niezwykle drażliwe – nie tylko dotyczące sytuacji ekonomicznej tego okresu, lecz także politycznej (rozwijający się nielegalny ruch komunistyczny czy autorytarne rządy sanacji). Nie inaczej jest w tym utworze. Łączyła też rzetelną, realistyczną obserwację życia z szerokością zainteresowań intelektualnych i głęboką, psychologiczną wiedzą o człowieku. Dlatego właśnie twórczość jej stanowi jedno z najbardziej reprezentatywnych zjawisk w prozie polskiej dwudziestolecia międzywojennego i całej pierwszej połowy XX wieku. Także jej dzieło, jakim jest ‘Granica’ stanowi klasyczny przykład powieści psychologicznej.
Opublikowano dnia: 20 września, 2005   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
  1. Odpowiedz   Pytanie  :    mowa sądowa w obronie justyny bogótównej Zobacz wszystkie
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj

Osoby które przeczytały Streszczenie, przeczytały też:

X

.