Sławę Edypowi zapewniło rozwiązanie zagadki Sfinksa i kazirodczy związek z własną matką. Te dwa epizody uchodziły za najważniejsze również dla starożytnych Greków. W czasach klasycznych Edypa uważano także za archetypiczny symbol tragicznego herosa, którego losy ucieleśniały ogólnoludzki dramat: niewiedzę, kim w istocie jest człowiek, i jego ślepotę w obliczu przeznaczenia.
Edyp przyszedł na świat w Tebach jako syn króla Lajosa i Jokasty. Jako,że według przepowiedni Lajos miał zginąć z ręki własnego syna, oddano Edypa pasterzowi,
który miał porzucić go na górze Kitajron. Dodatkowo przebito dziecku stopy aby nie mógł
się z niej wydostać. Pasterz jednak się zlitował i oddał Edypa innemu pasterzowi, a ten oddał go Polybosowi- królowi Koryntu. Jednak gdy Edyp dorósł zarzucano mu, że nie jest dzieckiem króla Polybosa, więc udał się do wyroczni delfickiej. Ta nie wyjawila mu pochodzenia, ale powiedziała, że Edyp zabije swego ojca i poślubi swoją matkę. Heros uciekł z Koryntu, ale w trakcie ucieczki napotkał orszak swego prawdziwego ojca- Lajosa. Edyp nie ustąpil drogi, więc Lajos trącił włócznią Edypa, a ten nawiązał walkę z ojcem i zabił go tak jak mówiła wyrocznia.
Po tym wydarzeniu Edyp ruszył do Teb, gdzie rozwiązał
zagadkę Sfinksa, który terroryzował Teby zadając zagadkę: Co to jest, co chodzi na czterech, dwóch i trzech nogach? Temu, który rozwiąże zagadkę ofiarowano tron Teb i rękę królowej Jokasty (matki Edypa). Edyp odpowiedział Sfinksowi na zagadkę: Jest to człowiek, który jako dziecko raczkuje na czworaka, w pełni sił chodzi na dwóch nogach, a na starość używa laski. Upokorzony Sfinks rzuca się w przepaść, a Edyp zostaje królem Teb i poślubia swą matkę, któraurodziła mu dwie córki: Ismenę i Antygonędopełniając przepowiedni.
Gdy Edyp dowiedział się, że słowa wyrocznisię spełniły wybił sobie oczy, a Jokasta powiesiła się, ale o tym opowiada już wielka tragedia Sofoklesa Antygona ...
Opublikowano dnia:
stycznia 23, 2007
Więcej recenzji na temat Mit Tebański (jako wstęp do Antygony)