Historia ponoć autentyczna.
Czas akcji: koniec XIX w. Miejsce akcji: Londyn i okolice.
Bohaterowie: trzej londyńczycy
i pies rasy foksterier.
Pewnego dnia trzech przyjaciół postanawia wybrać się łodzią na dwutygodniową wycieczkę w górę Tamizy. Myliłby się jednak ten, kto sądziłby, że sprawa jest prosta. Pomysł rodzi bowiem szereg wątpliwości. A może ciekawsza byłaby wycieczka morska ? Gdzie nocować ? W gospodach czy na łodzi ? Jaką w związku z tym łódź wybrać ? A co z ekwipunkiem ? Jaką zabrać odzież ? Co jeść ?
Po długich debatach przyjaciele wyruszają w końcu w podróż. Nie przeżywają może spektakularnych, mrożących krew w żyłach przygód. Czas upływa im na codziennej pracy, kontemplacji krajobrazu i drobnych wypadkach. Efektem kontrastu pomiędzy lubiącymi wygody mieszczuchami a surowymi warunkami panującymi na łodzi jest ogromna dawka komizmu. Dodajmy do tego różnice charakterologiczne, nie zawsze sprzyjające warunki pogodowe oraz różne drobne niedogodności, a zrozumiemy na jak dużą próbę cierpliwości zostali wystawieni
bohaterowie. Dzięki jednak dystansowi do codziennych spraw tego świata i pogodzie ducha przyjaciele wychodzą z tej próby zwycięsko. Pomaga im w tym również specyficzne – by nie rzec angielskie – pełne sarkazmu poczucie humoru emanujące z każdej strony opowieści.
Powieść „Trzech panów w łódce nie licząc psa” można by określić jako opowieść „dygresyjną”. Narracja jest rwana i meandruje niczym pełna zakoli i odnóg kapryśna rzeka, po której przemieszczają się główni bohaterowie. Co rusz tok opowieści jest zaburzany jakąś anegdotą, zasłyszaną opowiastką czy wartą wspomnienia rodzinną historią. Dygresje te dowcipnie i celnie puentują daną sytuację.
Mnogość zaobserwowanych scenek obyczajowych, ciekawie opisanych oryginalnych typów ludzkich sprawia, że dzięki powieści Jerome’a otrzymujemy interesujący – choć może nieco wyidealizowany -
obraz życia w wiktoriańskiej Anglii. Obraz zaludniony postaciami z krwi i kości, o wyjątkowym, chyba nie spotykanym gdzie indziej, usposobieniu. Obraz przesiąknięty charakterystycznym dla tamtego czasu i miejsca klimatem.