William Szekspir napisał Poskromienie złośnicy w 1594 r. Na język polski tłumaczenia przepięknie dokonał Maciej Słomczyński. Jest to
komedia, którą niewątpliwie często można spotkać na scenicznych deskach całego świata, a na jej podstawie pisane są scenariusze filmowe. Akcja sztuki toczy się we Włoszech, w Padwie, najczęściej w domu bogatego mieszczanina Babtisty Minoli, którego los obdarzył dwiema pięknymi córkami, Bianką i Katarzyną. Mimo, że są siostrami bardzo się od siebie różnią. Bianka jest dziewczyną czułą, słodką, potulną. Katarzyna zaś to wulkan energii, a przy tym ma trudny charakter; niestety to istna złośnica. Przy całej do Kasi sympatii trudno ją wyobrazić sobie w roli żony, jako że w małżeństwie bardzo ważna jest umiejętność kompromisów, a Kasia ich nie uznaje i zawsze chce postawić na swoim. Największy problem ma Babtista. Jak każdy ówczesny dobry ojciec pragnie córki jak najszybciej wydać za mąż. Bianka ma licznych konkurentów, a od Kasi po bliższym poznaniu mężczyźni uciekają. Baptista kocha obie córki, postanawia więc, że najpierw wyjdzie za mąż Kasia, a potem dopiero Bianka. Tylko jakiż mężczyzna, młody lub stary, zwiąże się z humorzastą panną? Może Petruchio z Werony? Wszak bardzo kusi go posag dziewczyny, a i jej uroda go pociąga. I Petruchio udaje się. Krok po kroku dzika Kasia przekształca się w spokojną, spolegliwą i co może dziwić kochającą Petruchia Katarzynę. Tylko, że metody młodzieńca budzą wątpliwości. On po prostu złamał dziewczynę. To on powtarzał w dzień, że jest noc, a może odwrotnie, aż wbrew rozsądkowi, wyczerpana dziewczyna przyznała mu rację. Tak, Petruchio to mistrz łamania charakterów. Na ogół przyjmuje się, że ta komedia dobrze się kończy, zresztą inaczej nie byłaby to komedia. Tylko, że to zakończenie nie każdemu wydaje się wesołe, więc może sztuka Szekspira nie jest tak do końca komedią? A może, co niektórzy czytelnicy szukają dziury w całym?
Opublikowano dnia:
maja 21, 2008
Więcej streszczeń na temat Poskromienie złośnicy