Tezeusz dokonał wielu bohaterskich czynów. Sławę zawdzięczał głównie temu, że pokonał Minotaura (potwora będącego w połowie
bykiem, w połowie człowiekiem). Ojcem Minotaura był Minos, władca Krety. Co dziewięć lat Ateńczycy musieli wysyłać na Kretę siedem dziewcząt i siedmiu młodzieńców. Pożerał ich Minotaur. Tezeusz zgłosił się na ochotnika i oznajmił, że zabije potwora. Ojciec Egeusz prosił, żeby wziął na okręt białe i czarne żagle. Jeśli uda mu się wykonać zadanie, niech na statku łopoczą białe żagle. Czarne zaś miały oznaczać, że Tezeusz przegrał. Gdy dopłynęli na Kretę, Minos kazał zamknąć Tezeusza wraz z towarzyszami niedoli w labiryncie. Jednak
wcześniej Ariadna, córka Minosa, zobaczyła Tezeusza i zakochała się w nim. Ukradkiem dała mu kłębek włóczki, w zamian Tezeusz obiecał, że się z nią ożeni. Rozwijana nić miała umożliwić wyjście z labiryntu. Tezeusz zabił Minotaura i szczęśliwie wyszedł z labiryntu. Natychmiast odpłynął do Aten, wraz z nim Ariadna. Na jednej z wysp Tezeusz jednak musiał porzucić Ariadnę, gdyż bóg Posejdon upatrzył ją sobie za żonę. Zrozpaczony
bohater zapomniał rozwinąć na okręcie białe żagle. Gdy statek zbliżał się do Aten, Egeusz spostrzegł czarne żagle. Pomyślał, że syn zginął i z bólu wskoczył do morza, aby się utopić. Na pamiątkę tej tragedii morze otrzymało nazwę Egejskie. Tezeusz został władcą Aten, które za jego panowania rozwinęły się, zyskały na znaczeniu. Tezeusz to bohater, który z własnej woli, bez czyjegoś nakazu zgłosił się za kogoś innego, aby pójść na pewną śmierć. Było to poświęcenie. Tezeusz bardzo ryzykował, gdyż nikomu wcześniej nie udało się bezpiecznie ujść przed Minotaurem. Opowieść o Tezeuszu uczy, że człowiek może pokonać najstraszliwszą bestię. Sukces zależy zależy od osobistej odwagi, zdolności do poświecenia, chęci zyskania sławy oraz miłości kobiety.