„Śluby panieńskie” Aleksandra Fredy,
analiza postaci występujących w utworze III
Aniela – to uosobienie wszelkich pozytywnych
cech kobiecych. Jest łagodna, dobra, pokorna, umie
prawdziwie kochać. Jej obraz, zbyt idealistyczny i anielski sprowokował Tadeusza Boya – Żeleńskiego do określenia bohaterki mianem „polskiego cielątka”. Zdominowana przez Klarę Aniela, praktycznie nie ma własnego zdania. Mimo, iż składa śluby panieńskie, tęskni za prawdziwym uczuciem:
„Jestem szczęśliwa, że w miłość nie wierzę?
Jednak ta miłość jest, trwa, dowiedziona....
O Boże! serca nie czuję wśród łona...(...)”
Pod wpływem Gustawa Aniela przeobraża się,odkrywa w sobie kobietę zdolną prawdziwie i szczerze kochać, potrafiącą przyjąć uczucie wybranego mężczyzny.