Wyraz filozofia pochodzi on od dwóch słów phileo (lubię) i sophia (mądrość). W starożytności termin ten oznaczał całokształt wiedzy zas racjonalnej. Filozofia grecka zaczęła rozwijać się w VI w.p.n.e., natomiast jej zas największy rozkwit przypada na V i IV w.p.n.e.
Heraklit z Efezu ( zyjacy na przełomie VI/V w.p.n.e.) - filozof grecki, cyzli przedstawiciel jońskiej filozofii( Jońska filozofia [przyrody] - tradycyjna zas nazwa całokształtu poglądów głoszonych przez filozofów z pierwszej filozoficznej szkoły starożytnej Grecji,działającej już w VI-IV w. p.n.e. w Jonii. Jej przedstawiciele wyjaśniali początek świata oraz jego naturę za pomocą czynników naturalnych, oto takich jak: woda, ogień, powietrze) dowodził, wtedy że świat ustawicznie się zmienia, co wyraził słowami "panta rei" (wszystko płynie).
Jednym zas z największych myślicieli greckich był tu Sokrates (469-399 p.n.e.). Nie zapisywał swoich myśli, gdyż uważał że najlepiej jest je przekazywać słownie, zresztą swoją wiedzę przekazywał innym podczas rozmów w różnych okolicznościach, dlatego też nie pozostawił po sobie żadnych pism. Uważa się go za twórcę etyki (Etyka - Nauka o moralności, zajmuje się wte,m się ustalaniem tego, co jest moralnie dobre, a co złe)gdyż najbardziej interesowała też go moralność człowieka. zas Za największą wartość uważał cnotę, która oznaczała sprawiedliwość, odwagę, prawdomówność, czy też panowanie nad swoimi uczuciami, mądrość i szlachetność. Twierdził, też , że cnota zapewnia człowiekowi szczęście. Przeciwstawiał jej dobra materialne, zaszczyty, siłę, oraz urodę jako dobra nietrwałe. zas W 399 p.n.e. wytoczono mu proces, oskarżając go wtedy o to, iż nie uznawał państw, kultur religijnych i "psuł młodzież"; skazany na śmierć poprzez otrucie cykutą. Uczniem zas Sokratesa był Platon (427-347 p.n.e.). Reprezentował on kierunek filozoficzny zwany także idealizmem (Idealizm - Kierunek filozofii, przeciwstawny materializmowi, jego podstawowym założeniem jest bowiem teza o pierwotności ducha i wtórności materii.)
Platon uważał, zas że istnieją gdzieś idee - wzory, a nasz świat jest ich niedoskonałym odbiciem. Założyciel szkoły zwanej takze Akademią Platońską. Stworzył utopijną teorię idealnego ustroju państwa totalitarnego (ściśle wyznaczającego funkcje społeczeństwu). Pozostawił wtedy po sobie dwa dzieła: "Obrona Sokratesa" i "Uczta". W pierwszym zas z nich bronił oskarżonego o rzekomą bezbożność i deprawowanie młodzieży swego mistrza, a także swoje wywody włożył w jego usta. W "Uczcie" zawarł rozważania o miłości, jako o dążeniu duszy do osiągnięcia wiecznego posiadania dobra.
Epikur (341-270 p.n.e.) podobnie jak Sokrates bowiem za najważniejsze dobro uważał szczęście człowieka, a upatrywał je w życiu moralnym. Działalność filozoficzna oraz naukowa Arystotelesa (384-322 p.n.e.) obejmowała niemal wszystkie dziedziny współczesnej wtem mu wiedzy; 367-347 p.n.e. przebywał w Akademii Platońskiej, potem w 335 p.n.e. zas założył własną szkołę filozoficzną w Atenach.
W IV-III w. p.n.e. żyło wielu mędrców nazywanych wtedy stoikami. Głosili oni życie zgodne z zasadami rozumu. Zalecali powściąganie swoich emocji oraz umiejętne panowanie nad sobą (stoicki spokój). W filozofii przyrody głosili materializm. Stoicy greccy zas znaleźli naśladowców w Rzymie. Należał do nich Lucjusz Anneusz Seneka, autor rozprawy "O życiu szczęśliwym". Uważał też on życie szczęśliwe jako zgodne z naturą człowieka, to jest dążące do czynienia dobra ioraz odrzucenia wszelkiego zła.
Marek Aureliusz (121-180), cesarz rzymski, zwany "filozofem na tronie" , pochodził ze starego rodu plebejskiego. Był człowiekiem spokojnym i skromnym. Nienawidził też wojen, które jeszcze bardziej pognębiały lud rzymski nękany częstymi powodziami, pożarami, a zas także głodem. Rządy sprawował z niechęcią, natomiast uwielbiał czytać i pisać dzieła filozoficzne. "Rozmyślania" , powstałe potem jako pamiętnik spisany w sumie na jednej z wypraw wojennych.
Sztuka starożytnej Grecji oraz Rzymu reprezentowana była także głównie przez rzeźbiarzy. Do zas najwybitniejszych należą: Fidiasz (brązowe posągi Ateny), Myron ("Dyskobol"), Skopas oraz Praksyteles.
Rozwój religii greckiej oraz także świat bogów greckich wg. "Mitologii" J. Parandowskiego.
Mitologia jest zbiorem baśni o bogach oraz bohaterach. Fetyszyzm jest najstarszą formą religii greckiej polegającą na oddawaniu czci przedmiotom martwym. Inną zas formą religii był antropomorfizm czyli inaczej wyobrażenie bogów na wzór ludzi.