Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Książki>Mitologia I Literatura Antyczna>Mity – geneza, rodzaje, funkcje. Uniwersalizm mitów.

Mity – geneza, rodzaje, funkcje. Uniwersalizm mitów.

Praca naukowa Streszczenie   według:DiVa87    
ª
 
MIT jest opowieścią, która przedstawia wierzenia dawnej społeczności, nazywa również zbiorowe emocje – lęk, radość, podniecenie, a także próbuje dać odpowiedź na pytanie o pochodzenie świata i człowieka. Mity tworzyły więź społeczną, określały tożsamość danej grupy ludzi, przybliżały obyczaje i tradycje. Mity pełniły funkcje:
- poznawcze, umożliwiające interpretację zjawisk przyrody, (np. burzę z piorunami),  
- światopoglądowe – będące podstawą wierzeń religijnych, 
- sakralne – łącząc kult bóstw i rytualne obrzędy, nakazywały jak czcić bogów.  

MIT – opowieść fabularna, której celem jest próba odpowiedzi na pytania dotyczące pochodzenia natury, przeznaczenia świata i człowieka w literaturze naukowej. 
MIT – GATUNEK EPICKI. Opowieść z dawnych czasów łącząca elementy rzeczywiste z fantastycznymi. 
MIT – objaśniał tajemnicę początków kosmosu i człowieka, tłumaczył zjawiska przyrody, ludzkie namiętności, pochodzenie nazw. 
MIT – organizuje i przedstawia wierzenia danej społeczności. 
MITY powstały po to, aby objaśnić światu niezrozumiałe zjawiska przyrodnicze i zachowanie ludzkie. 
Istnieją trzy funkcje mitu
Funkcja poznawcza , która umożliwia interpretowanie zjawisk przyrody. 
Funkcja światopoglądow a, która jest podstawą wierzeń (religia, obyczaje, obrzędy itp.)
Funkcja sakralna, w której zapisane zostały obrzędy ku czci poszczególnych bóstw. 

Wyróżniamy MITY
teogoniczne – mity opowiadające o bogach i o ich powstaniu (gr. theos – bóg, gignomai– powstawać), np. mit o narodzeniu Ateny, 
kosmogoniczne  – mity o powstaniu świata (gr. kosmos – świat), 
antropogeniczne – mity dotyczące życia i powstania człowieka gr. antropos – człowiek),
genealogiczn e – mówiące o pochodzeniu wielkich rodów greckich (genealogia – rodowód), np. mit rodu Labdakidów, 
kalendarzowe – mówią o zmianach pór roku z przemiennością dni i nocy. 


Główni bohaterowie mitów to bogowie, demony, herosi, półbogowie – zrodzeni ze związku boga i człowieka. W opowieści mitycznej ważną rolę pełnią metafory, alegorie i symbole, gdyż mit nie wyraża treści wprost, ale często przekazuje ją poprzez dany obraz. Na przykład wpływ czasu, zmienność pór roku wyraża mit o Demeter i Korze, wyrazem bezowocnego wysiłku jest praca Syzyfa. Do języka współczesnego weszły utrwalone zwroty językowe: „stajnia Augiasza”, „pięta Achillesa”, „nić Ariadny”. Zbiór mitów greckich zaczyna się od opisu narodzin świata, który powstaje wraz z bogami. Liczne pokolenia cyklopów i tytanów poprzedzają pokolenia ludzi. 
W greckich mitach każde zjawisko przyrody ma swego boga i stąd swoje źródło bierze politeizm, czyli wielobóstwo (gr. polys – liczny). 

MIT – z gr. mythos – słowo, mowa, opowieść. Mit to opowieść narracyjna, organizująca i wyrażająca wierzenia danej społeczności. Zwykle ustnie przekazywana z pokolenia na pokolenie. Ta najbardziej podstawowa definicja może być punktem wyjścia do różnego typu rozważań nad istotą mitu. Oto kilka przykładów: Kulturoznawcy i etnolodzy definiują mit jako historię,wierzenia, poglądy uważane za prawdziwe i święte, które członkowie danej grupy uznali za objawione. Zwykle historie te opisują wydarzenia, które miały miejsce w czasach legendarnych i tym samym odpowiadają na podstawowe pytania o pochodzenie świata, ludzi, podejmują zagadnienia bytu, życia, śmierci, dobra i zła. 
Etnolog Bronisław Malinowski w dziele „Mit w dziele ludów pierwotnych” tak pisze o micie: 
„ Mit spełnia w kulturze pierwotnej rolę niezbędną: wyraża, wywyższa i kodyfikuje wierzenia, nie jest czczą opowieścią, lecz ciężko zdobytą siłą działającą. Nie jest intelektualnym wyjaśnieniem lub artystycznym wyobrażeniem lecz pragmatycznym dokumentem pierwotnej wiary i mądrości duchowej” . 
Władysław Kopaliński w swojej definicji mitu zwraca uwagę na jego aspekt społeczny. Mit działa jak stereotyp, np. mity społeczne, mity narodowe. 
Przykłady takich mitów:
- mit nadczłowieka, mit wyższości rasy aryjskiej, widoczny w ideologii hitlerowskiej,
- mit szczególnego posłannictwa Polski (mesjanizm – popularny w okresie romantyzmu), 
- mit jedności narodowej. 

Mity powstają także dziś, tworzą je np. środki masowego przekazu, lansujące pewne schematy zachowań, np.
- mit człowieka sukcesu, który zdobył pieniądze i szczęście, 
- mit „równego gościa” – człowieka zawsze lojalnego wobec swojej grupy, 
- mit łatwej i szybkiej miłości.

  1. Odpowiedz   Pytanie  :    Trzy funkcje światopoglądu: orientacyjna ewaluacyjna regulacyjna Zobacz wszystkie
  1. Odpowiedz   Pytanie  :    geneza powstaqnia mitu ( 1 Odpowiedz ) Zobacz wszystkie
  1. Odpowiedz  :    Mity pierwotnie były przekazywane ustnie. Starsi opowiadali mity młodszym, a następnie ci powtarzali te historie swoim potomkom. Spowodowało to, że powstawało wiele różnych wersji tych samych mitów, przenikały się one lub mieszały ze sobą. Zachowywały jednak swój pierwotny sens. Pierwszy zapis mitów greckich pochodzi z "Iliady" i "Odysei" Homera. 17 października 2011
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.