Wrocław, 1927 rok. Miastem wstrząsa szereg tajemniczych, bardzo brutalnych morderstw. Śledztwo prowadzi radca kryminalny
Eberhard Mock, bohater całego cyklu Marka Krajewskiego o międzywojennym Wrocławiu.
Tym razem zagadka jest wyjątkowo trudna do rozwiązania. Morderca przy ofiarach pozostawia kartki z kalendarza, których daty, jak się później okazało, mają wskazywać na dzień popełnienia zbrodni. Mockowi, który przeżywa w tym czasie wielkie kłopoty rodzinne, w śledztwie pomaga dr Hartner, znany wrocławski historyk i przyjaciel zarazem. Wspólnie dochodzą do wniosku, że pozostawiana przez mordercę przy ofierze kartka z kalendarza, ma wskazywać nie tylko na datę popełnienia zbrodni, ale jest ona jednocześnie przypomnieniem wydarzeń, które miały miejsce w przeszłości.
W tym samym czasie w mieście serię wykładów wygłasza książę Orłoff, który zwiastuje rychłe nadejście końca świata i narodziny nowego Mesjasza. Orłoff jako dowód dla swej tezy wskazuje na zbrodnie z przeszłości, które teraz właśnie się odtwarzają.
Śledztwo nabiera tempa. W tym też czasie od Mocka odchodzi żona, a z domu ucieka jego bratanek Erwin. Miotany emocjami radca dopuszcza się czynów (z próbą samobójstwa włącznie), które stawiają jego dalszą karierę w policji pod dużym znakiem zapytania. Ostatecznie jednak, sprawę udaje się doprowadzić do końca. Dużą w tym zasługę miał dr Leo Hartner, który będąc kierownikiem specjalnej grupy historyków badających wrocławskie archiwa pod kątem zdarzeń kryminalnych w dawnym Wrocławiu dostrzegł, że dwu spośród jego pracowników potajemnie wynieśli część akt. Jeden z nich okazał się mordercą. Był, jak się później przyznał wielkim zwolennikiem teorii głoszonych przez księcia Orłoffa i popełniał zbrodnie, aby dać dowody na poparcie jego słów.
Sprawa została zamknięta, ale Mockowi nie udało się odzyskać żony ani uratować swego bratanka, który zginął wraz ze swą kochanką 24 grudnia 1927 roku i była to ostatnia zbrodnia seryjnego mordercy.