W odległych czasach na Ziemię przybywa To, buduje swoje leże pod ziemią
i rozpoczyna powtarzający
się bez końca cykl
pożywiania i snu. Setki
tysięcy lat później nad kryjówką Tego powstaje miasto Derry, w którym
od momentu powstania w niewytłumaczalny sposób giną ludzie,
nieszczęścia są na porządku dziennym, a przemoc jest jakby przyrodzona
temu miastu. Szczególnie wielkie tragedie, a także większość zaginięć i
strasznych morderstw zdarza
się co 26-27 la, kiedy To budzi się i
wychodzi na żer. Najczęstszymi ofiarami Tego są dzieci. Ze względu na
nie To przybiera najczęściej postać klauna Pennywise’a, ale może
przybierać każdą formę, czerpiąc pomysły z ludzkiej wyobraźni. W
1957 roku cykl rozpoczął się od śmierci sześcioletniego George’a
Denbrough. Jednak tym razem skończył się inaczej niż w poprzednich
latach. Tym razem jakaś inna siła, silniejsza od Tego, sprawiła, że
siedmioro dzieci spotkało się, pokochało i prawie pokonało To. Tymi
dziećmi byli: Bill Denbrough (starszy brat George’a, jąkała), Ben
Hanscom (grubas), Richie Tozier (okularnik z niewyparzoną gębą), Stan
Uris (Żyd), Mike Hanlon (Murzyn), Eddie Kasprak (astmatyk) oraz Beverly
Marsh (córka bijącego ojca). Każde z nich posiadało cechę, która
wykluczała ich z kręgu rówieśników. Każde z nich zetknęło się z Tym
wcześniej i uratowało życie. Każdemu z nich objawiło się pod postacią
ich najgorszego koszmaru, ale zdołali przed Tym uciec. Łączyła ich
także nienawiść, jaką ściągnęli na siebie ze strony starszego od nich
chłopca, Henry’ego Bowersa, który tego lata stoczył się w otchłań
szaleństwa, stając się na koniec sługą Tego. Oni to spotkali się na
początku lata 1958 roku, tworząc grupkę zdolną przeciwstawić się Temu.
Wiedzeni wiarą w moc srebra (ponieważ jednemu z nich pokazało się w
postaci wilkołaka), stworzyli dwa srebrne pociski do procy i ranią To.
To, przybierając konkretną postać, staje się niewolnikiem formy,
dlatego też srebro odgania wilkołaka, przerażając To. Skoro te
dzieciaki mogły To zranić, to czemu nie mogliby też zabić? Dlatego To
zmusiło Henry’ego, by zagonił siódemkę do kanałów pod Derry, które
tworzą ogromny labirynt prowadzący do siedziby Tego. Henry wraz z
dwójką kolegów również tam wszedł, ale na zewnątrz wydostał się tylko
Henry, pogrążony już całkowicie w obłędzie. Na zewnątrz wyszła także
cała siódemka, przedtem jednak dotarli do legowiska Tego i Bill, łącząc
się mentalnie z wielką Pajęczycą, której postać jest najbardziej
zbliżona do natury Tego, pokonał To w rytuale Chüd. Poważnie ranna
Pajęczyca uciekła, a dzieci, wyczerpane, nie goniły jej, lecz po
długiej wędrówce w kanałach wyszli na światło dzienne. Tam złożyli
przysięgę, że powrócą tu i dokończą dzieła, gdyby To znowu się zaczęło.
Mija 27 lat. W Derry mieszka tylko Mike, skromny bibliotekarz.
Zbiera notatki dotyczące Derry i przekonuje się coraz bardziej, jak
wielki wpływ na wszystkie złe wydarzenia rozgrywające się na
przestrzeni wielu lat miało To, nawet, gdy ich sprawcami byli ludzie. Z
przerażeniem odkrywa, że To znowu się zaczęło, co więcej, że pragnie
kolejnej konfrontacji. Mike wzywa przyjaciół... A oni do momentu
odebrania telefonu od Mike’a nie pamiętają o Derry. Więź łącząca ich
przed laty zmalała po pokonaniu Tego, by kompletnie zniknąć po
opuszczeniu Derry. Cała szóstka ułożyła sobie życie, odniosła sukces
zawodowy, cała szóstka też nie ma dzieci. Na przypomnienie o przysiędze
reagują różnie. Stan w szoku podcina sobie żyły i umiera, Ben aplikuje
sobie potężną dawkę whisky, która nie tylko go nie zabija, ale
pozostawia trzeźwym, Beverly po raz pierwszy sprzeciwia się mężowi,
który bardzo przypomina jej ojca, i ucieka od niego, Eddie zostawia
żonę i wyjeżdża, nie będąc w stanie jej nic wyjaśnić, Bill również
opuszcza ukochaną żonę, Richie ignoruje poważne zobowiązania zawodowe.
Wszyscy też, oprócz Stana, wyruszają bezzwłocznie do Derry, a
wspomnienia stopniowo powracają. Do Derry wraca również, uciekłszy z
zakładu dla obłąkanych z pomocą Tego Henry Bowers, następnie do
fatalnego miasta trafiają także Audra, żona Billa, oraz Tom Rogan, mąż
Beverly. W Derry wszytkie wspomnienia wracają, a ostateczna decyzja co
do dalszych działań zapada w bibliotece. Plany jednak rozpadają się
jeszcze tej samej nocy, gdy Mike, zaatakowany przez Henry’ego i ciężko
ranny, zostaje zabrany do szpitala. Henry’ego zabija Eddie, którego
Bowers wybrał na kolejną ofiarę. Pozostała piątka wyrusza do kanałów
natychmiast. W międzyczasie Tom, opanowany przez To, porywa Audrę i
sprowadza ją do siedziby Pajęczycy, po czym pada martwy, a żona Billa
zapada w stan katatonii. Tak, jak poprzednio, docierają do legowiska
Tego, przy czym ze zgrozą zdają sobie sprawę, że Pajęczyca jest
brzemienna i gotowa do wydania na świat młodych. Bill, osłabiony
widokiem Audry, nie daje rady samodzielnie w rytuale Chüd, pomaga mu
więc Richie, a następnie Eddie, przy czym ten ostatni traci rękę i
wykrwawia się na śmierć. Tym razem jednak mężczyźni gonią ciężko ranną
Pajęczycę. Ben zabija wylęgające się z jaj młode, a Bill i Richie
dobijają już fizycznie To, niszcząc serce Pajęczycy. Bill, Beverly, Ben
i Richie zabierają Audrę i wychodzą na światło dzienne. Jednak gdy
umarło To, umarło też zbudowane na funadamencie zła Derry. W czasie
walki w kanałach na miasto przyszła gigantyczna powódź połączona z
trzęsieniem ziemi. Miasto bądź to zostało zmiecione przez ścianę wody,
bądź zapadło się pod ziemię. Bill, wykorzystując resztkę magii tkwiącą
w Derry, wyrywa Audrę ze stanu katatonii, przewożąc ją w szaleńczym,
dziecinnym zjeździe po ulicach miasta na w niesamowity sposób
odnalezionym rowerze z dzieciństwa, Silverze. Tymczasem więź łącząca
pozostałą przy życiu piątkę znowu zaczyna zanikać. Tym razem dotyczy to
również Mike’a, który przyjmuje ten fakt z ulgą, bo to oznacza, że
rzeczywiście zwyciężyli i To już nie wróci.