Drugi opis
stworzenia świata ma charakter opowiadania obrazowego. kolejność stworzenia jest nastepująca:
• człowiek
• rośliny
• zwierzęta.
Najważniejsze w tym opisie jest
stworzenie człowieka. Bóg jako swoisty garncarz lepi człowieka z gliny czyniąc go całkowicie zależnym od swojej myśli. Ważne jest to, iż człowiek zaczął żyć dopiero po otrzymaniu "
tchnienia życia " Ten dech życia jest akcją specjalną Boga i to powoduje, że człowiek staje się istotą wyjątkową.
Dalej mamy przedstawionego Boga jako ogrodnika. Ogród Eden jest uporządkowani i nieprzypadkowy, jawi się jako symbol bezpieczeństwa i dobrodziejstwa. Jest darem od Boga, na jaki człowiek sobie nie zapracował. Poza tym ogród został stworzony dla człowieka, by ten go uprawiał, zmieniał i eksploatował wedle własnych potrzeb. Jednak panowanie człowieka nad całym stworzeniem jest ograniczone zakazem Boga dotyczacym "
drzewa poznania dobra i zła " czyli symbolu ustanowienia tego co dobre i złe, jako wyłącznej domeny Boga. Respektowanie tego zakazu stanowi warunek szczęścia człowieka.
Wreszcie pod koniec tego opisu Bóg staje się chirurgiem i po uśpieniu mężczyzny tworzy kobietę z jego ciała. Kobieta w wyniku Bożego działania posiada taką samą naturę co mężczyzna i ma być jego towarzyszką życia. w wyniku
stworzenia kobiety z ciała mężczyzny, ten doznał uszczerbku i odtąd będzie rozpoznawał cząstkę swego ciała w ciele kobiety dążąc do spełnienia siebie w ciele kobiety. Jest to niejako geneza związku dwojga ludzi, który jest fundamentalnym powołaniem człowieka.