Dzieło tworzenia Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. Wszędzie panowały ciemności, więc dodał światłość,
czyli Dzień i oddzielił od ciemności – Nocy. Drugiego dnia stworzył sklepienie, które nazwał Niebem, wody zgromadził w jednym miejscu (Morze), ukazała się sucha, czyli Ziemia.
Na trzeci dzień stworzył rośliny i drzewa owocowe, które rozmnażały się przy pomocy nasion, a czwartego dnia Bóg umieścił gwiazdy na niebie, aby wyznaczały pory roku, dni i lata.
Następnie stworzył ptaki i ryby, sprawił też, by się rozmnażały. To było piątego dnia. Z kolei – szóstego Stwórca powołał do życia – dzikie zwierzęta, bydło i płazy oraz człowieka, który miał przewodzić wszystkim żywym istotom – mężczyznę i kobietę – ich zadaniem było zaludnić ziemię.
W końcu – siódmego dnia tygodnia Pan odpoczywał , ten dzień pobłogosławił i jest obchodzony jako święto.
Komentarz
W biblijnym wyobrażeniu świata, w przeciwieństwie do starożytności, istnieje jeden Bóg stwarzający świat i człowieka.
Biblia przeciwstawia się więc
politeizmowi (wiara w wielu bogów) na rzecz
monoteizmu (wiara w jedynego Boga). Tę ideę „Księga Rodzaju” przekazuje nie tylko przez opis tworzenia, ale i przez nadawanie nazw. W „Biblii” to, co nie ma nazwy – nie istnieje. Poprzez poznanie czyjegoś imienia ma się dostęp do tajemnicy drugiego człowieka lub rzeczy. Adam powinien nazwać zwierzęta i ptactwo, bo Bóg przekazał panowanie nad światem przyrody – człowiekowi.
Motywy
Motyw stwórcy i dzieła, miejsca człowieka we wszechświecie, sensu pracy i odpoczynku często pojawia się w literaturze i sztuce. Dość wspomnieć hymn Jana Kochanowskiego „Czego chcesz od nas , Panie”, czy wiersze Czesława Miłosza „Słońce”, Jana Twardowskiego „Podziękowanie”, Zbigniewa Herberta „Modlitwa Pana Cogito – podróżnika”.