BIBLIA – CZY MOŻNA JEJ ZAUFAC? cz. VII
Czy Izraelici potrafili czytac i pisac? Z Biblii wynika, że starożytni Izraelici byli narodem piśmiennym (Liczb 5:23; Jozuego 24:26; Izajasza 10:19). Ale krytycy temu zaprzeczali, utrzymując, iż historia
biblijna opiera się głównie na niemiarodajnych przekazach ustnych. W
roku 2005 teoria ta została zachwiana, gdy archeolodzy prowadzący poszukiwania w Tel Zajit (między Jerozolimą a Morzem Śródziemnym) znaleźli wapienny kamień z wyrytym archeologicznym alfabetem, prawdopodobnie najstarszym znanym
alfabetem hebrajskim (6). Odkrycie to, datowane na X wiek p.n.e., zdaniem uczonych wskazuje na „zorganizowane szkolenie pisarzy", „wysoki poziom kultury" i szybki rozwój administracji państwowej w Jerozolimie".
A zatem wbrew twierdzeniom krytyków najpóźniej w X wieku p.n.e. Izraelici byli piśmienni i mogli spisac swe dzieje.
Dalsze dowody z kronik asyryjskich, niegdyś potężnego imperium, jest bardzo często wspominana w Biblii i wiele odkryc archeologicznych potwierdza, że wzmianki te są ścisłe.
Na przykład podczas prac w ruinach starożytnej Niniwy, stolicy Asyrii, odkryto
płaskorzeźbę (7) z pałacu Sancheriba, która przedstawiała
asyryjskich wojowników prowadzących do niewoli żydowskich jeńców po zdobyciu Lachisz w roku 732 p.n.e. Do tego wydarzenia nawiązuje biblijna Księga 2 Królów 18:13-15.
Znalezione w Niniwie
roczniki Sancheriba (8) opisują jego kampanię wojenną za panowania judzkiego króla Ezechiasza, którego wymieniają imiennie. Klinowe dokumenty innych monarchów wzmiankują o królach judzkich Achazie i Manassesie, a także izraelskich: Omrim, Jehu, Jehoaszu, Menachemie i Hoszei. W inskrypcjach Sancherib chełpi się swymi podbojami, ale co ciekawe, nie wspomina o zdobyciu Jerozolimy. To frapujące przemilczenie potwierdza wiarygodnośc relacji biblijnej, według której król ten nigdy nie przystąpił do oblężenia Jerozolimy, gdyż za sprawą Boga stracił armię. Upokorzony, wrócił do Niniwy, gdzie został zabity przez własnych synów (Izajasza 37:33-38). O tym zamachu wspomniano też w dwóch asyryjskich inskrypcjach.
Ze względu na niegodziwośc mieszkańców Niniwy prorocy Jehowy Nahum i Sofoniasz zapowiedzieli całkowitą zagładę tego
miasta (Nahuma 1:1; 2:8 do 3:19; Sofoniasza 2:13-15). Ich proroctwa się spełniły w 632 roku p.n.e., gdy połączone wojska Nabopolasara, króla Babilony, i Meda Kyaksaresa obległy i zdobyły Niniwę.
Znalezienie oraz odkopanie ruin tego miasta po raz kolejny potwierdziło prawdziwośc zapisów biblijnych.
W latach 1925-1931 prowadzono prace wykopaliskowe w ruinach starożytnego miasta Nuzi, leżącego na wschód
od Tygrysu i na południowy wschód od Niniwy. Znaleziono tam między innymi 20 000 glinianych tabliczek zapisanych w języku babilońskim. Zawierają one wiele cennych informacji dotyczących uregulowań prawnych przypominających zwyczaje z czasów patriarchów wspomniany w Księdze Rodzaju. Z tekstów tych wynika na przykład że bożki domowe (często były to małe gliniane figurki) uważano za coś w rodzaju tytułu własności, a ich posiadaczowi przysługiwało prawo do dziedzictwa. Wyjaśniło by to, dlaczego Rachela, żona Jakuba, opuszczając dom swego ojca Labana, zabrała należące do niego bożki rodzinne, tak zwane terafim. Nic też dziwnego, że Laban starał się je odzyskac (Rodzaju 31:14- 16, 19, 25-35).
Inne sprawozdanie biblijne zostało potwierdzone przez klinową inskrypcję znajdującą się na glinianym walcu. Dokument ten, znany jako
Cylinder Cyrusa (9), znaleziono w ruinach starożytnego miasta Sippar bad Eufratem, około 30 kilometrów od Bagdadu. Opisuje zdobycie Babilonu przesz Cyrusa Wielkiego twórcę imperium Perskiego.
Niezwykłe jest to, że z 200- letnim wyprzedzeniem Jehowa za pośrednictwem swego proroka Izajasza wyjawił imię wodza wojsk medo-perskich i oświadczył: „On jest moim pasterzem i wszystko, w czym mam upodobanie, całkowicie wykona'' – to, co powiedziałem o Jerozolimie: ‘Zostanie odbudowana''" (Izajasza 13:1, 17-19; 44:26 do 45:3). Co ciekawe, Cylinder Cyrusa informuje, że władca ten – w przeciwieństwie do innych starożytnych zdobywców – pozwolił wrócic w ojczyste strony jeńcom uprowadzonym przez poprzednie mocarstwo.
Zarówno historia biblijna, jak i świecka potwierdzą, iż Cyrus uwolnił Żydów, którzy następnie odbudowali Jerozolimę (2 Kronik 36:23; Ezdrasza 1:1-4).
Archeologia biblijna jest stosunkowo nową dziedziną nauki, ale w ostatnich czasach bardzo się rozwinęła i dostarczyła wielu cennych informacji. Jak się przekonaliśmy , sporo odkryc poświadcza autentycznośc i dokładnośc Biblii, niekiedy w najdrobniejszych szczegółach.
W części VIII powimy sobie co zawiera Biblia, zapraszam
Więcej recenzji na temat BIBLIA - CZY MOŻNA JEJ ZAUFAC? cz VII