Pierwszym kodeksem z jakim się spotykamy w Pięcioksięgu jest
Kodeks Przymierza.
Kodeks ten odnosi się do zorganizowanej grupy społecznej, która prowadzi osiadły tryb życia. Najważniejsze wezwanie w nim zawarte to posłuszeństwo wobec Boga i praktyczne wypełnianie tego obowiązku w codziennym życiu. Pozostałe części Kodeksu mozna pogrupować tematycznie na:
•
Prawo ołtarza (Wj. 20,22-26), mówi o konieczności składania ofiar w miejscu wyznaczonym przez Jahwe.
•
Prawo niewolnika (Wj. 21,1-11), traktuje o godnym życiu niewolnika u swojego pana i o jego prawie do wolności w siódmym roku służby.
•
Prawo karne (Wj. 21,12-32), charakteryzuje się dość twardymi regułami, gdyż nawiązuje do prawa Hammurabiego, gdzie kara jest proporcjonalna do popełnionego przestępstwa.
•
Prawo rzeczowe (Wj. 21,33-22,14), które ustala niezbywalne prawo własności i ostro piętnuje wszelkiego typu złodziejstwo.
•
Prawo moralne (Wj. 22,15-23,9), przewiduje surowe kary za grzechy natury dewiacji seksualnych: kazirodztwo, zoofilia, gwałt. Spotykamy tam również prawo do obrony cudzoziemców, wdów i sierot, a także prawo do dobrego imienia.
•
Prawo kultyczne (Wj. 23,10-19), odnosi się do tzw.
Roku Szabatowego, który przypadał co siedem lat, kiedy to był całkowity zakaz uprawy ziemii, gdyż ta
miała miała prawo do odpoczynku. Poza tym są tutaj zawarte szczegółowe przepisy dotyczące świąt i świętownia.