Cechy powieści poetyckiej – G. Byron „Giaur” część ósma
Główne
cechy powieści poetyckiej:
1) epicka narracja
2) fragmentaryczność, epizodyczność, brak chronologicznego i przyczynowo-skutkowego porządku przedstawionych wydarzeń. „Giaur” to, jak zaznacza w podtytule sam autor, „Ułamki powieści tureckiej”, a więc fragment większej całości. W przedmowie G. Byron sugeruje, iż opisane przez niego zdarzenia są autentyczne. Poszczególne etapy losów bohaterów uległy w powieści przemieszaniu. Retrospekcje i brak chronologii zwiększają dramatyzm akcji i tworzą atmosferę tajemniczości. Narrator ujawnia swoje uczucia w nastrojowych opisach, lirycznych komentarzach i refleksjach, które również przerywają tok zdarzeń.
3) orientalizm. Akcja utworu rozgrywa się w Grecji, tłem wydarzeń jest muzułmańska wschodnia kultura.
4) synkretyzm, rodzajowy i gatunkowy, czyli współwystępowanie w utworze cech liryki (spowiedź Giaura), epiki (narracja, elementy opisu i opowiadania) i dramatu (spotkanie Giaura z Hassanem) oraz odwołanie się do różnych form gatunkowych (pieśń, ballada, powieść).
5) Historyzm. Odwołania do sytuacji politycznej Grecji, będącej pod władaniem Turcji.