Komedia grecka - w antycznej Grecji komedia to głównie pieśń kosmosu, a więc wesoła pieśń,
śpiewaną przez komos - orszak młodzieńców podczas uroczystej procesji na cześć boga wina, płodności i zabawy, Dionizosa. Początkowo przedstawienia miały charakter sporu pomiędzy dwoma chórami, potem pojawił się aktor w karykaturalnym przebraniu z ogromnym brzuchem i członkiem – te elementy nawiązywały do kultu płodności i kultu boga Dionizosa.
Najwybitniejszym przedstawicielem antycznego komediopisarstwa jest
Arystofanes (ok. 445-ok.385 r. p.n.e.). W swoich utworach poruszał sprawy aktualne, atakując zaborczą politykę Aten czy też stając w obronie uciskanych warstw niższych. Zajmował się też zagadnieniami literackimi i filozoficznymi. Przykładem może być komedia
Chmury, w której przedstawia
Sokratesa jako mędrca i pyszałka.
Kiedy zmarli
Eurypides i Sofokles, dwaj wielcy tragicy,
Arystofanes napisał
Żaby. Tytułowe żaby to późniejsi tragicy próbujący swych sił w tym trudnym zawodzie. Tematem Żab jest wyprawa Dionizosa do krainy zmarłych, której celem jest wyprowadzenie stamtąd Ajschylosa i Eurypidesa, ulubieńca ateńskiej sceny. Spór tragików to walka między starym a nowym w sferze estetyki, artyzmu, kunsztu słowa, sztuki dramatycznej, wychowania, ideologii.