33. Z obrzędów ku czci którego z bóstw wywodzi się grecka tragedia?
Grecka
tragedia
zrodziła się
z obrzędów ku czci Dionizosa, boga urodzaju i wiecznej beztroski. W miastach wiosną odprawiane były
Dionizje Wielkie, na wsiach – jesienią –
Dionizje Małe. Pieśni obrzędowe ku czci Dionizosa zwane były dytyrambami. Z dytyrambu wykształcił się dialog koryfeusza ( przewodnika) z chórem. Koryfeusz dal także początek pierwszemu aktorowi, którego wprowadził Tespis (VI w.p.n.e. ), Ajschylos wprowadził drugiego aktora, a trzeciego Sofokles. Dionizje Wielkie dały początek tragedii – a Dionizje Małe – komedii.
34. Podaj definicję dytyrambu.
Nazwa powstała od greckiego przezwiska Dionizosa
dithyrambos. To
pieśń pochwalna ku czci Dionizosa śpiewana podczas świąt dionizyjskich przy wtórze instrumentów i w połączeniu z tańcami. Dała początek późniejszej tragedii i komedii antycznej.
35. Wymień elementy składowe greckiej tragedii i porównaj ją ze współczesnym utworem dramatem Zredaguj wniosek.
Tragedia grecka: 1. prologos- aktor wygłaszał zapowiedź tragedii
2. parados- pierwsza (wejściowa) pieśń chóru, który oprócz śpiewu także pląsał po "scenie",
3. epeisodiony- (epeizodia) występ aktorów – dialogi - wydarzenia
4. stasimony- (stasima) komentarze chóru przeplatają się z epeisodiami - to tworzy akcję,
5. exodos- ostatnia pieśń chóru- wyjściowa w której jest refleksja dotycząca treści wydarzeń,
2. Dramat współczesny Dramat zbudowany jest z
aktów, scen i odsłon. Fazy akcji:
ekspozycja – sytuacja zarysowana w punkcie wyjścia fabuły zapoznająca widza (czytelnika) z głównymi postaciami, konfliktami i problemami utworu;
zawiązanie akcji – moment, w którym zamiary bohatera napotykają przeszkody;
rozwój akcji – kolejne zmiany sytuacji w utworze fabularnym, narastanie konfliktów;
punkt kulminacyjny – w akcji dramatycznej moment, w którym napięcie przeciwstawnych dążeń osiąga
najwyższy stopień;
rozwiązanie akcji – końcowy etap rozwoju fabuły przynoszący rozstrzygniecie konfliktu: osiągnięcie celu przez bohatera albo jego klęska.
Wniosek: Dramat współczesny nie respektuje rygorystycznych zasad teatru antycznego, wprowadza zupełnie nowe spojrzenie na świat.