Antygona była to młoda dziewczyna - córka Edypa i Jokasty z kazirodczego związku. Miała ona trójkę rodzeństwa - siostrę Ismenę
i braci - Polinejkesa oraz Eteoklesa. Mimo niepoprawnego związku rodziców była bardzo związana ze swoją rodziną i bliskimi, a choć młoda bardzo dojrzała i miała wiele życiowych doświadczeń.
W obliczu śmierci braci Antygona postanowiła pochować Polinejkesa, którego król uważał za zdrajcę. Mimo, iż wiedziała, że sprzeciwiając się Kreonowi wydaje na siebie wyrok czuła siostrzaną powinność nakłaniającą ją do tego czynu. Nie uległa też siostrze, która prosiła ją by pogrzebu dokonała ukradkiem. Świadczyło to o jej wyjątkowej odwadze i mężności. W takiej decyzji pomagała jej też wiara w prawa boskie. Uważała, że każdy zasługuje na pośmiertne życie w Hadesie, które możliwe było przez należyty pochówek.
Antygona broniła nie tylko brata, ale również i siostry. Wiedząc, że Ismena nie pomogła jej w popełnionej zbrodni domagała się, by została ukarana tylko ona - jedyna winowajczyni. Świadczyło to o tym, że była bardzo opiekuńcza w stosunku do swojego rodzeństwa.
W obliczu śmierci Antygonie towarzyszyły mieszane uczucia. Początkowo cieszyła się, gdyż miała umrzeć z ważnego powodu, jednak później lamentuje nad swoim losem. Nie wytrzymuje i popełnia samobójstwo.
Antygona była osobą szlachetną, która potrafiła walczyć o swoje ideały. Ceni się jej upór i siłę z jaką sprzeciwiała się władzy Kreona. Jej zachowanie w dużej mierze godne jest naśladowania. Byłoby wspaniale, gdyby dziś ludzie umieli bronić własnego zdania tak, jak ta niezwykła dziewczyna z Teb.