Sofokles to obok Ajschylosa i Eurypidesa największy tragik starożytnej Grecji.
Urodzony w 495 roku p.n.e. w Attyce w bogatej rodzinie kupieckiej. W
wieku 16 lat wybrany do chóru chłopców opiewającego zwyciestwo pod
Salaminą. Był aktorem oraz twórcą dramatów. Pierwszy raz stanął do
zawodów dionizyjskich w wieku 28 lat i
od razu otrzymał główną nagrodę
pokonując nawet samego Ajschylosa. Sofokles był też kapłanem Alcona i
Asklepiosa oraz pełnił liczne stanowiska w służbie publicznej w
administracji ateńskiej (dwukrotnie był strategiem) oraz był
skarbnikiem Konfederacji Delijskiej. Zarówno za życia jak i po śmierci
był czczony przez współobywateli jak bohater. Rozkwit jego twórczości
miał miejsce za rządów jego przyjaciela Peryklesa....
Sofokles jest autorem wielu innowacji scenicznych – dodał do
tragedii trzeciego aktora, wprowadził na scenę dekoracje oraz odszedł od
trylogii tragicznych (trzech tragedii opowiadających jedną historię) w
kierunku traktowania każdej tragedii jako zamkniętej całości.
Sofokles był autorem 123 tragedii, z czego zachowało się w całości zaledwie 7:
Ajas,
Antygona,
Król Edyp, Elektra, Filoktet,
Edyp w Kolonie,
Kobiety z Trachis (lub Trachinki),
fragmenty dramatu satyrowego Tropiciele.
Większość tragedii Sofoklesa można ułożyć w dwa cykle, zależnie od ich
miejsca akcji: cykl trojański (Ajas, Filoktet, Elektra) i tebański
(Król Edyp, Edyp w Kolonie, Antygona).
Tematy dla swych utworów czerpał Sofokles z mitów. W swej interpretacji
tradycyjnych wątków ograniczał jednak rolę bogów, większy nacisk kładąc
na myśl i przeżycia
osób dramatu. Każda z osób wyposażona jest w zespół
cech indywidualnych – postaci dramatów Sofoklesa są ciekawe, barwne i
naturalne, a przy tym konflikt tragiczny zawiązuje się zgodnie z logiką
ich charakterów
Więcej recenzji na temat Biografia Sofoklesa