Wydarzenia przedstawione w tragedii Sofoklesa
Antygona biorą swój początek w innym dziele mianowicie
Królu Edypie. W tragedii tej przedstawione są losy władcy
Teb Edypa a także jego żony Jokasty. Edyp został
królem miasta gdy przybywszy wiele lat wcześniej do Teb ujrzał sfinksa który zagradzał drogę przyjezdnym zadając im zagadkę. Ten kto nie potrafił na nią odpowiedzieć był zabijany przez potwora. Zadanie polegało na powiedzeniu które zwierze rano chodzi na czterech nogach, w południe na dwóch a wieczorem na trzech. Edyp odpowiedział bez wahania że człowiek i miał rację. W ramach wdzięczności za oswobodzenie Edyp został wybrany królem Teb i pojął za żonę Jokaste wdowę po niedawno zmarłym królu Lajosie. I żyli długo i szczęśliwie chciałoby się powiedzieć ale niestety nie w tragedii antycznej w której rządzi fatum i mojry.
Pewnego roku na Teby spadają straszliwe plagi , głodu i chorób. Żadne ofiary i żadne modły nie mogły przebłagać bogów by zaprzestali pomoru. Zdesperowany Edyp posyła swego stryja Kreona do wyroczni
aby tam zasięgnąć porady prosto od bogów. W tym
samym czasie tłum wynędzniałych ludzi szturmuje pałac króla. Edyp obiecuje zając się tym i przywrócić porządek za wszelką cenę.
Kreon powracający z Delf przekazuje słowa wyroczni. Plaga i głód są karą za nie pomszczoną śmierć poprzedniego
króla Lajosa. Jak się okazało został on podstępnie zabity a do tego morderca jest ciągle w mieście drwiąc sobie z wymiaru sprawiedliwości. Edyp obiecuje uroczyście że zrobi wszystko aby wygnać mordercę z ziemi tebańskiej.
Na zebraniu rady starszych mimowolnie rzuca klątwę na mordercę przypieczętowując tym samym swój los. Sprowadzony aby pomóc w odnalezieniu mordercy wróżbita Terezjasz milczy. Na pytania Edypa odpowiada zdawkowo nie chcąc mówić prawdy. W końcu przekonany prośbami i groźbami Terezjasz wyznaje królowi że to on jest mordercą Lajosa i to z jego winy na miasto zesłano plagę. Edyp nie mogąc w to uwierzyć w pierwszej chwili podejrzewa w tym spisek Kreona.
Zaniepokojona dziwnym zachowaniem męża Jokasta pyta Edypa o słowa wróżbity. Ten wyznaje jej że to on miałby być morderca króla. Chcąc uspokoić męża Jokasta opowiada mu o okolicznościach śmierci Lajosa. Niestety rodzi to tylko jeszcze większy strach w duszy króla który zaczyna kojarzyć oba fakty.
Na wieść o smierci króla Koryntu u którego się wychowywał Edyp odetchnął z ulgą.
Myślał tym samym iż uwolnił się od przepowiedni mówiącej iż zabije on swego ojca.
Na obawy o drugą część przepowiedni mówiącą iż będzie miał dzieci z własną matką posłaniec odpowiada iż władcy Koryntu nie byli jego biologicznymi rodzicami.
Mimo nalegań przewidującej tragiczny koniec Jokasty Edyp wzywa starego sługę Lajosa i każe sobie opowiedzieć prawdę. Okazuje się iż by uniknąć przepowiedni Lajos i Jokasta postanowili zabić niemowlę. To jednak przeżyło i znalazłszy się na dworze Koryntu Edyp mimowolnie wypełnił później swoje przeznaczenie trafiając do Teb. Gdy do załamanego Edypa dochodzi wieść o samobójczej śmierci żony wyłupuje sobie oczy jej spinkami po czym udaje się na wygnanie. Królem Teb zostaje Kreon. Edyp mimo starań nie mógł ominąć Fatum które i tak spełniło się ze straszliwymi skutkami.
Więcej recenzji na temat Król Edyp