Aby skutecznie oprzeć się najazdowi Serenów, wyspiarskie królestwo Nemrovia powołało do istnienia zakon Białej Gwiazdy, zrzeszający wojowników różnych ras i narodowości. Rycerze zapłacili jednak wysoką cenę za przynależność do organizacji – jednej nocy zostali zdziesiątkowani przez swych wrogów. Nieliczni, którzy ocaleli, musieli zejść do podziemia, zwłaszcza że wraz z końcem wojny ich zakon stracił na znaczeniu. Po latach Faelin, młodszy syn jednego z namiestników prowincji Nemrovii, przedstawił ojcu swą narzeczoną, nie uzyskał jednak jego aprobaty. Czy przyczyną było nieznane pochodzenie pięknej Nimel, czy też nienawiść dumnego arystokraty miała inne podłoże, tego młody chorąży nigdy się nie dowiedział. Oskarżona o spowodowanie śmierci kadeta, dziewczyna zostaje zmuszona do ucieczki i powrotu w strony, skąd pochodziła i gdzie się wychowała – do kryjącej przed ludźmi wiele tajemnic krainy elfów. Tam uczy się walczyć o to, w co wierzy, by kilkanaście lat później, wyposażona w nową moc i wiedzę, wyruszyć ponownie w świat i spróbować naprawić błędy przeszłości. Ten jednak ponownie nie przyjmuje je życzliwie, i Sirana, gdyż takim imieniem powszechnie posługiwała się elfka, jako jedyna ocalała z katastrofy okrętu, trafia do aynaspańskiej dżungli. Traf chce, że pomoc uzyskuje z rąk ostatniego człowieka, od którego by jej oczekiwała – pułkownika Mirnara, służącego w Zakonie Białej Gwiazdy. Prywatnie był on bratem jej narzeczonego, którego nigdy nie miała okazji poznać. Jednak nawet on wyżej cenił służbę nad prywatę, wypełniając powierzone mu zadanie rozbicia grupy piratów, stanowiących zagrożenie dla jego ojczyzny. Dziewczyny nie zdołał jednak wydostać z ich rąk, tym samym skazując ją na nieznany los niewolnicy uprowadzonej do Ekinef, stolicy Serenii.
Daleko od domu, Sirana zostaje zamknięta w pałacu kelima Dimaha, despotycznego władcy Serenii, i zaliczona w poczet jego sług. Aby odzyskać wolność, będzie musiała obalić kult demonicznego Yasatira, którego czczą Sereni. Niespodziewanie znajduje sprzymierzeńca w osobie księcia Aikona, przejętego troską o dobro swego ludu, oraz Kary, dawnej nałożnicy króla, która wprowadziła ją w tę obcą jej kulturę. Ich przyjaźń zawisa jednak na włosku, odkąd wychodzi na jaw związek Kary z Tharikiem – piratem, który sprzedał Siranę. Okazuje się on przywódcą rebeliantów, którzy zamierzają zbrojnie wystąpić przeciwko reżimowi Dimaha. Jedna noc, podczas której Sirana jest świadkiem masakry nieuzbrojonych ludzi na pałacowym dziedzińcu, którzy domagali się od swego króla jedynie respektowania swoich elementarnych praw uświadamia elfce jej obojętność wobec spraw innych i sprawia, że angażuje się w konflikt, który osobiście jej nie dotyczył. Dziewczyna ma w tym jednak swój plan. Pragnie otworzyć Serenom oczy na jedyną Prawdę, rządzącą światem, i dzięki temu oddalić od Nemrovii niebezpieczeństwo ewentualnego przyszłego najazdu.
Sprytny plan nie mógłby się powieść bez ingerencji Mirnara i Faelina, którzy zostali wysłani do Ekinef właśnie w obliczu tak rozwijającej się sytuacji. Obecność Sirany w królewskim pałacu boleśnie zaskakuje Faelina, który nie dowiedział się dotąd całej prawdy o tym, co zaszło między jego narzeczoną a Mirnarem w Aynaspie. Kiedy stopniowo to do niego dociera, ich braterska miłość zostaje wystawiona na ciężką próbę. Faelin ma jednak poważniejszy orzech do zgryzienia, a mianowicie próbę wydostania Sirany ze strzeżonej niczym forteca siedziby Dimaha. W tym celu, wbrew rozsądkowi, proponuje współpracę nikomu innemu jak Tharikowi, który jako jedyny potrafi przeniknąć za mury pałacu.
Tymczasem zabiegi rycerzy o odzyskanie dziewczyny nie pozostają bez echa. Dimah wykorzystuje możliwość powrotu Sirany do Nemrovii, gdzie czekałby ją tylko proces i śmierć, aby ją podstępnie zaszantażować dla własnych korzyści. Ku swemu zdziwieniu, natrafia na wyjątkowo sil
Więcej streszczeń na temat Biała Gwiazda