Mikael Lind z Ludzi Lodu wychował sie u dalekich krewnych swojej matki, w Szwecji. Tam na dworze królewskim poznaje młodziutką Francuzkę, Anette de Saint-Colombe, którą zamierza poślubić
jej prawny opiekun, alkoholik i syfilityk - słowem człek
ze wszech miar obleśny. Opiekunka Mikaela prosi chłopaka o przysługę: czy zechciałby uratować biedną dziewczynę przed tak strasznym związkiem i sam pojąć ją za żonę? Mikael rycersko zgadza się i wkrótce zawarte zostaje wyjątkowo nieudane małżeństwo. Anette, katoliczka, przestrzega wielu niedorzecznych nakazów i zakazów swojej religii, co stanowi poważną barierę dla wychowanego w duchu tolerancji Mikaela. Niedługo po ślubie Mikael wyrusza na służbę wojskową. O fakcie zostania ojcem dowiaduje się z listu: Anette urodziła mu syna Dominika. Pewnego zimowego dnia w Inflantach Mikael przechodzi obok opustoszałego - zdawałoby się - dworu i widzi w nim tajemniczą, ubraną na czarno kobietę. Pod pretekstem odniesienia znalezionego w pobliżu szczeniaka, mężczyzna dostaje sie do środka i poznaje mieszkających tam państwo von Steierhorn oraz ich córkę Birgitte, która
od pierwszej chwili zapada mu w serce. dziewczyna zdaje sobie sprawę z zafascynowania jakie czuje do niej Mikael i podstępnie wyciąga od niego plany strategiczne jego armii. Tajemnicza kobieta w czerni zdaje się być skłócona ze Steierhornami, gdyż nigdy z nimi nie przebywa ani oni nie wspominają o niej jednym słowem. Za to z Mikaelem spotyka się i rozmawia nader chętnie. Któregoś wieczoru prosi młodego żołnierza o otwarcie pewnych drzwi... Za nimi uwięziony jest prawowity właściciel dworu, hrabia von Steierhorn i jego służący. Z pomocą Mikaela hrabia odzyskuje dwór. On również zdaje się nie zauważać kobiety w czerni... Mikael dochodzi do wniosku, iż tajemnicza nieznajoma jest duchem, a on mógł ją widzieć i z nią rozmawiać dzięki swojemu pochodzeniu. Ta świadomość doprowadza
go do załamania nerwowego. Mikael zostaje zwolniony ze służby i wraca do domu, do żony i 4-letniego już syna. Dziwi go niespotykana - żółta - barwa oczu Dominika. Anette nie jest zachwycona powrotem męża, zwłaszcza że interesuje się nią jej rodak, Henri. Za to między Mikaelem i Dominikiem zawiązuje się głęboka więź. Mikael odkrywa, że Dominik umie czytać w myślach. Wkrótce, mimo częstych ataków melancholii Mikael wraca do służby wojskowej. Po powrocie do domu postanawia odszukać rodzinę w Norwegii. Dominik jedzie z ojcem. Kilka godzin później Anette decyduje się ruszyć za mężem i synem. Mikael i Dominik mają jeszcze okazję pożegnać się z umierającym Are''m Lindem z Ludzi Lodu. Cały ród zdziwiony jest czymś niespotykanym: nie tylko Dominik jest żółtooki; taki kolor oczu mają także Villemo - córka Gabrielli i Kaleba oraz Niklas - syn Hildy i Mattiasa. Odnalazłszy swoje korzenie Mikael załamuje się całkowicie i usiłuje popełnić samobójstwo. Specyfiki ze Skarbu Ludzi Lodu oraz miłość i opieka krewnych ratują go od śmierci. Do Grastensholm dociera Anette. Rodzina jej męża uzmysławia jej, czym jest prawdziwa miłość i Anette wreszcie uczy się kochać Mikaela. Tymczasem Mikael zaczyna spisywać dzieje rodu Ludzi Lodu. I ma w tym kierunku prawdziwy talent.... Cdn.
Więcej recenzji na temat Saga o Ludziach Lodu/t.9 "Samotny"