Cierpienia Młodego Wertera są powieścią epistolarną, czyli skonstruowaną w formie listów. O biegu wydarzeń informuje nas korespondencja wymieniana przez bohaterów. Fabuła jest ograniczona do minimum. Autor bardziej skupia
się na wnętrzu postaci, jej uczuciach, przeżyciach, wrażeniach. Akcja powieści toczy się w Niemczech w drugiej połowie XVIII wieku. Składa się z dwóch ksiąg wypełnionych listami różnej długości, w których bohater, Werter, powierza swoje sprawy, myśli, uczucia serdecznemu przyjacielowi Wilhelmowi. Do nich dodano notę od wydawcy, będącą dopowiedzeniem losów tytułowej postaci. Ton wypowiedzi Wertera jest bardzo osobisty, subiektywny. Brzmią one szczerze i są pełne emocji.
Werter jest osobą pełną ideałów, buntuje się przeciwko wszelkim przejawom zła. Zachwyca się przyrodą, jest wrażliwy na urok kobiet (wielka miłość - Lotta), daje się ponieść czarowi lektur, ulega wpływom bohaterów literackich. Jest to postać niezdolna do kompromisów, skłonna do łez. Jako osoba wrażliwa i delikatna dostrzega nierówność społeczną i stara się w miarę swoich możliwości łagodzić jej skutki w najbliższym otoczeniu. Jest on prekursorem w zakresie miłości romantycznej. Sposób przeżywania przez niego miłości stał się punktem odniesienia dla całego pokolenia kochanków romantycznych. Osobowość Wertera w dużej mierze kształtują lektury. Spokój czerpie z Homera. Ulega wielkiej fascynacji
Pieśniami Osjana. Wrażliwość Wertera ujawnia sie w jego kontakcie z naturą i dziećmi. W listach do przyjaciela opisuje różne zakątki, w których bywał, różne stany natury. W otoczeniu przyrody Werter czuje się najlepiej. Ogarnia go spokój i odzyskuje równowagę ducha. Przyroda uśmieża jego ból. Niewątpliwie Werter jest artystą. Widzi świat oczami malarza i tak go przedstawia w listach do Wilhelma. Jest osobą wykształconą, utalentowaną, zdolną. Jego miłość do Lotty przybiera niewyobrażalną siłę. Bohater nie może się od niej uwolnić. Jest zakochany do szaleństwa i to z każdą chwilą przybliża jego śmierć. Niespełniona, tragiczna miłość popycha go do czynu samobójczego. Decyzja o samobójstwie ma u podłoża wyrzuty sumienia z powodu ingerowania w szczęście innych. Swoje rozterki Werter powierza Bogu, w którym znajduje pomoc, wierzy w Jego opiekę i wybaczenie win. Postać Wertera wyprzedza bohaterów romantycznych i zarazem jest podstawą do tworzenia ich wizerunków. Jest reprezentantem cech składających się na postawę życiową, którą określa się mianem
werteryzmu. Pojęcie to oznacza indywidualizm, wrażliwość, uleganie wpływom poezji, przebywanie w świecie marzeń, niezgoda na rzeczywistość, bunt przeciwko niesprawiedliwości społecznej i obyczajowości opartej na zakłamaniu i konwenansach towarzyskich, nadmierna uczuciowość, nieszczęśliwa miłość, potrzeba kontaktu z naturą i zachwyt nad jej pięknem oraz skłonności samobójcze.
Powieść epistolarna Goethego ukazuje w tle losów postaci zagadnienia społeczne (sprawę nierówności, warunków życia warstw niższych, wyniosłości, dumy, pychy bogaczy). Jest to dzieło o przełomowym znaczeniu dla literatury niemieckiej. Stanowi przekroczenie wcześniejszych upodobań. Utwór charakteryzuje sie nowatorską poetyką i problematyką, dlatego też od razu zyskało wielki rozgłos i wywołało liczne dyskusje. Ukazanie się
Cierpień Młodego Wertera zaowocowało odświeżeniem literatury, wzrostem nastrojów buntowniczych, moną na inny styl bycia i strój oraz licznymi nawiązaniami do formy i motywów zaproponowanych przez Goethego.
Więcej recenzji na temat Cierpienia Młodego Wertera