Sentymentalizm w
epoce oświecenia,
część druga Rousseau, krytykując negatywny wpływ cywilizacji na rozwój i moralność
człowieka swoich czasów, głosił hasło powrotu do natury, w stanie której ludzkość odzyskałaby swoje pierwotne cechy, wrodzoną dobroć, a przez to osiągnęłaby szczęście.
Twórcy literatury sentymentalnej poddawali krytyce ówczesny feudalno – absolutystyczny ustrój, bohaterem
utworów czyniąc często przedstawicieli mieszczaństwa czy ludu.Przedmiotem zainteresowania pisarzy stało się wewnętrzne życie człowieka, analiza uczuć, ukazywanie prawdziwych więzi międzyludzkich: miłości, przyjaźni, relacji rodzinnych. Dogłębnej analizie psychologicznej towarzyszyło wprowadzenie realiów obyczajowych epoki oraz postulaty prostoty i czułości. Twórcy utworów sentymentalnych uprawiali gatunki nie doceniane przez klasyków, takie jak powieść, dramat, liryka osobista.
Więcej recenzji na temat Sentymentalizm w epoce oświecenia, część druga