Doktor Troy Abernathy zostaje poproszony przez swojego przyjaciela o zajęcie
się Lynn Deangelis – byłą studentką szkoły filmowej, obecnie wykazującą objawy zaburzeń stresu posttraumatycznego i schizofrenii paranoidalnej. Lynn była wesołą, żywotną osobą, do czasu gdy 18 miesięcy temu przybyła do miasteczka Silent Hill, by nakręcić ze znajomymi film. Od tej pory wydaje jej się, że żyje w mieście pełnym potworów. Żadne metody terapii nie są w stanie jej wyleczyć, więc Troy decyduje się na radykalny krok – postanawia pojechać z pacjentką do Silent Hill, by zwalczyć demony tkwiące w jej umyśle.
Po przybyciu na miejsce,
Doktor z przerażeniem odkrywa, że w miasteczku żyją potwory nie przypominające w niczym ludzi. Lynn odzyskuje świadomość, lecz jest wściekła, że została tu przywieziona. Uciekając przed monstrami bohaterowie natykają się na małą dziewczynkę imieniem Christabella. Christabella zna Lynn. Kilka miesięcy temu pozwoliła studentce nakręcić materiał o miasteczku i wypuściła ją w nadziei, że ta przyciągnie do miasteczka innych ludzi. Ale Lynn przywiozła ze sobą tylko jedną osobę. Więc dziewczynka jest wściekła. A kiedy Christabella jest wściekła, zabija tych, którzy ją denerwują. Tym razem jej plany krzyżuje pojawiający się z bronią Brett – pierwszy mąż żony Troy’a. Pomaga uciec bohaterom, ale doktor Abernathy jest zaniepokojony obecnością ex-mężą swojej zmarłej żony. Ponieważ Brett też od dawna nie żyje. Doktor wbija mu w głowę siekierę i ucieka wraz ze swoją pacjentką. Jednak niebezpieczeństwo czeka za następnym rogiem. Troy i Lynn próbując uciec z miasta wpadają ponownie na Bretta i Christabellę. Tylko że tym razem, Brett przemienia się w jeden z pomiotów miasta i łapie Lynn. Doktor chcąc uratować pacjentkę proponuje Christabelli układ – odda swoją duszę, umysł pełen wspomnień o samobójstwie żony i koszmarów o tym, co robił jej poprzedni mąż, w zamian za oszczędzenie dziewczyny. Christabella zabija Troy’a – umowa stoi. Lynn może odejść z Silent Hill.
A kiedy studentka odchodzi… Christabella mówi umierającemu Abernathemu, żeby uśmiechnął się do kamery. Bo ktoś ich obserwuje. I rzeczywiście, całe to zajście ogląda na kasecie czwórka ludzi. Chłopak o ksywce Clown zabrał tę kasetę pewnej dziewczynie, gdy pracował w psychiatryku. Ale od kiedy obejrzał kasatę po raz pierwszy, jej zawartość zaczęła się zmieniać. Clown chciał się przekonać, czy inni też to widzą. Jego rozważania przerywa jednym zdaniem jego dziewczyna, Lauryn: „Widziałam dosyć. Jedziemy do Silent Hill”.
Więcej recenzji na temat Silent Hill: Dying Inside - Konając Wewnątrz