Orgon ma dwoje dzieci, Damisa i Mariannę oraz drugą żonę, Elmirę. Rodzina ta mogłaby żyć szczęśliwie, gdyby Orgon i matka jego, pani Pernelle, nie darzyli bałwochwalczą wprost przyjaźnią Tartuffe'a, którego uważają za człowieka świętego. Dla Damisa, Marianny, Elmiry, Kleanta(brata Elmiry) i służącej Doryny, Tartuffe jest obłudnikiem. Jego hipokryzja nie ma nic wspólnego z zaletami ludzi pobożnych, ale Orgon postanowił wydać za Tartuffe'a Mariannę, już prawie zaręczoną z Walerym.
Interwencja Elmiry usiłującej odwieść Tartuffe'a od zamiaru poślubienia Marianny pozwala odkryć dwulicowość „świętego człowieka" i zaślepienie Orgona. Tartuffe korzysta bowiem z tego, że pozostał sam na sam z młodą kobietą, by w słowach pełnych mistycyzmu wyznać jej miłość. Orgon powiadomiony o tej niegodziwości przez Damisa, który przypadkowo słyszał rozmowę macochy i przyjaciela ojca, nie chce wierzyć synowi, wypędza go z domu i zapisuje Tartuffe'owi w darowiźnie wszystkie swoje dobra.
Dopiero ponowne wyznanie świętoszka, tym razem zręcznie sprowokowane przez Elmirę w obecności Orgona ukrytego pod stołem, otwiera mu wreszcie oczy. Oburzony chce wypędzić obłudnego przyjaciela ze swego domu, ale tamten uświadamia mu, iż dom na mocy darowizny jest już jego własnością. Ponadto Tartuffe posiada kompromitujące Orgona papiery polityczne, które ten mu kiedyś powierzył. Komunikuje ich treść królowi. Cała intryga, uknuta przez Tartuffe'a obraca się przeciwko niemu, gdyż urzędnik wezwany, by aresztować Orgona, rozpoznaje w świętoszku poszukiwanego przez sprawiedliwość zbrodniarza. Król przebacza Orgonowi ze względu na jego dawne zasługi, a Marianna oczywiście poślubi Walerego.
Więcej recenzji na temat "Świętoszek"