"Cyrulik sewilski" zwany też "Daremną przezornością", należy do arcydzieł literatury światowej, została wystawiona po raz pierwszy na deskach "Komedii francuskiej", w Tuileriach, dnia 23 lutego 1775r. W sztuce wystawionej w Trianon,
Rozynę grała sama królowa francuska - Maria Antonina.
Występują:
Bartolo,
Rozyna,
Hrabia Almawiwa,
Figaro,
Bazylio,
Żywiec,
Młokos,
Rejent,
Alkad,
Gwardziści,
Służba.
Sztuka zawiera 4akty, akcja rozgrywa się w Hiszpańskiej Sewilli.
Komedia opisuje wielką, bezgraniczną miłośc
hrabiego Almawiwy do
Rozyny.
Hrabia Almawiwa, to człowiek młody, piękny, bogaty, utalentowany muzycznie, zwolennik łapówek, kochający bezgranicznie
Rozynę. Zdobywa się na oszustwo by podbic serce swej ukochanej- podaje się za Lindora.
Rozyna to młoda, piękna, utalentowana muzycznie, majętna dziewczyna, zakochana w Lindorze. Jest więziona prze swego opiekuna, Bartola w jego domu, Bartolo chce wziąc z nią ślub, podczas gdy Rozyna go nienawidzi.
Hrabia przez pół roku poszukiwał ukochanej w Madrycie, gdy odkrył, że
Rozyna mieszka w Sewilli, natychmiast do niej przyjeżdża.
od tamtej pory czeka o określonej porze przed jej domem aby ją zobaczyc. Pewnego razu spotyka tam Figara- dawnego swego sługę, uczonego, załatwił mu pracę u aptekarza. Teraz
Figaro jest golibrodą
Bartola, Almawiwa dowiaduje się, że
Figaro zrezygnował z tamtej pracy już dawno. Podczas gdy Figaro i
Hrabia gawędzą o swych przygodach, Rozyna upuszcza do nich papier o tekście znaczącym tyle, co "Kto kocha Rozynę, niech zaśpiewa niby od niechcenia".
Hrabia prawie natychmiast bierze gitarę Figara, i śpiewa wspaniałą, romantyczną pieśń.
Rozyna, zachwycona, śpiewa dwa wersy, lecz nagle ktoś jej przerywa. To wystarcza dwóm panom spod balkonu aby wiedziec, że teraz należy działac.
Figaro biegnie oznajmic Rozynie, że
Lindor kocha ją z całej siły, lecz jest on, co prawda, przystojnym, utalentowanym, dowcipnym i czułym, ale i ubogim studentem. Rozyna nie ma do niego zastrzeżeń, mimo to. Figaro po wyjściu od Rozyny, oznajmia hrabiemu, że musi się on przebrac za żołnierza, który szuka schronienia. Pójdzie do Bartola, podając ukradkiem
list pannie Rozynie.
Almawiwa pisze prędko czuły list ze wskazówkami, jak Rozyna ma się zachowywac. Gdy przychodzi do domu
Bartola, okazuje się, że Bartolo nie przyjmuje już żołnierzy na noclegi. Udaje mu się za to ukradkiem podac list dla Rozyny. Przekomarza się z Bartolem, który jest bardzo dotknięty ciągłymi omyłkami w wymawianiu jego imienia, przez żołnierza. Gdy "
Lindor" wychodzi,
Bartolo mówi
Rozynie, że widział jak żołnierz przekazuje jej jakiś list. Chce go przeczytac. Rozyna jest oburzona jego bezczelnością, zamienia więc listy, i gdy ona udaje zemdloną,
Bartolo czyta list od kuzyna Rozyny a nie od hrabiego. Jego wychowanica przestaje udawac, i mówi mu, żeby przeczytał ten list koniecznie. Ten się nie zgadza i wychodzi na niewinnego. Przeprasza swą Rozynę, a ona wewnętrznie nie może się nadziwic jego zazdrości i zaborczości. Rozyna zostaje w pokoju, i nagle przychodzi "Lindor" w przebraniu studenta. Mówi, że jest uczniem
Bazylia i przychodzi uczyc muzyki Rozynę. Bartolo zgadza się, a gdy ta, poznaje ukochanego, jest zachwycona. Śpiewają razem aryjkę z "Daremnej przezorności",modnej wtenczas komedii. Bartolo nienawidzi komedii, zasypia więc.Budzi się pod koniec, gdy
Rozyna i
hrabia bardzo się do siebie
Więcej recenzji na temat Cyrulik sewilski