Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Pan Tadeusz księga 11 i 12

książki Streszczenie   według:Aneta18     Autor : A. Mickiewicz
ª
 
KSIĘGA 11 Z rokiem tym wiązano wielkie nadzieje na odmianę losu narodu. Napoleon z Polakami wyruszyli na Moskwę. W Soplicowie zatrzymało się wojsko pod dowództwem generałów: Kniaziewicza, Dąbrowskiego, Giedrojcia, Małachowskiego i Grabowskiego. Nad przygotowaniem uczty czuwa Wojski. Podkomorzy ogłasza, że Napoleon przywrócił Koronie i Litwie wolność. Przypomniał też zasługi Robaka, który narażając swe życie przenosił tajne informacje i przygotowywał w konspiracji powstanie na Litwie. Gerwazy i Protazy wspólnie piją miód, a Zosia i Tadeusz w mundurze spacerują dumnie po spisaniu intercyzy. Protazy opowiada o widzianej przed rokiem walce wróbli, w której wieszczył proroctwo. Zosia przerwała walkę ptaków i – jak sądził Protazy - to ona miała położyć kres sąsiedzkim sporom. Kusy i Sokół razem dobiegły do zająca, a więc uznano, iż oba psy są tak samo dobrymi w polowaniu. Tym samym między Asesorem i Rejentem zapanowała zgoda. Generał Kniaziewicz pozwolił, by jeden z oficerów narysował portret Zosi w litewskim stroju – był to Hrabia. Okazało się, iż został mianowany pułkownikiem. Wkrótce zaręczyny ogłoszą Tadeusz i Zosia oraz córka Wojskiego i Asesor. KSIĘGA 12 Wojski – marszałek dworu – wskazuje gościom ich miejsca przy stole. Gości częstują młodzi właściciele – Tadeusz i Zosia. Na stole stoi piękna zastawa, porcelanowe figurki przedstawiają historię polskiej szlachty. Wojski mówi, iż przyczyną nieszczęść kraju jest samowola szlachty.
Na stole stoją staropolskie potrawy, popija się węgrzyna. Gen. Dąbrowski wita Maćka jako starego żołnierza kościuszkowskiego. Gerwazy opowiada o swych przygodach, a swój słynny miecz – scyzoryk – oddaje gen. Kniaziewiczowi, który jako jedyny potrafił się nim posługiwać. Maciej mówi, iż nie wierzy w powodzenie misji Napoleona, bowiem walczy on bez Boga, nie ma więc większych szans na zwycięstwo. Do sali wchodzi Telimena i Rejent. Oburza się na to Hrabia, oskarżając ją o niestałość w uczuciach. Sam jednak nie chce się z nią ożenić, a uczuciem obdarza Podkomorzankę. Tadeusz i Zosia postanawiają uwłaszczyć chłopów. Chłopi bardzo im za to dziękują, a gen. Dąbrowski wznosi toast za zdrowie ludu. Na prośbę Zosi Jankiel gra na cymbałach. Jest to koncert opisujący historię ojczyzny – Konstytucję 3 Maja, Targowicę, Mazurka Dąbrowskiego. Po zakończeniu koncertu Jankiel całuje w rękę gen. Dąbrowskiego. Podkomorzy i Zosia w pierwszej parze prowadzą poloneza. Opowieść kończy stwierdzenia narratora: I ja tam z gośćmi byłem, miód i wino piłem; A com widział i słyszał, w księgi umieściłem.
Opublikowano dnia: 07 czerwca, 2006   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
  1. Odpowiedz   Pytanie  :    o roku ow Zobacz wszystkie
  1. Odpowiedz  :    Spoczko to jest w kakaowe oczko ! 16 czerwca 2011
  1. Odpowiedz  :    spoczko foczko! 22 maja 2011
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
  1. 2. Ekstra

    Dzieki

    Dzieki wielkie... :))) :***

    4 Zagłosuj 5 kwietnia 2008
  2. 1. madzia

    super

    ekstra dziex

    4 Zagłosuj 5 lutego 2008
X

.