Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Książki>Literatura Klasyczna>. Obraz rewolucji w „Przedwiośniu” i „Nie – Boskiej komedii"

. Obraz rewolucji w „Przedwiośniu” i „Nie – Boskiej komedii"

artykułu Streszczenie   według:Adrian2323    
ª
 
Wizja rewolucji zaprezentowana w "Przedwiośniu" to wizja śmierci, głodu, nędzy i choroby.
W wyniku wybuchu rewolucji, w Baku wychodzą na jaw najbardziej pierwotne, ludzkie namiętności jak żądza zemsty. Wśród mieszkańców zapanowała nędza, głód, władzę objęła ulica, przedstawiciele najniższych warst społecznych. Do miasta wdziera się chaos i kompletna anarchia. Ukazany zostaje obraz łapownictwa, rozbojów, grabieży, kradzieży np. kradzież walizki Seweryna z laboratorium i lekarstwami przez funkcjonariusza kolejowego. Rewolucję wyzwala instynkt walki o byt – rozpoczynają się walki między Ormienami a Tatarami.
Żeromski opisując ulicę Baku chciał ukazać okrucieństwa rewolucji. Rewolucja chociaż wywołana w imię pięknych ideałów, posługuje się jedynie zbrodnią, podstępem i fałszem. Jest zagładą które unicestwia instytucje państwa przez wprowadzenie chaosu.
Rewolucja jaką ukazał Z. Krasicki w „Nie – Boskiej komedii” okazuje się być nieunikniona i nieuchronna. Przynosi ona zagładę dotychczasowego dobrobytu ludzkiego. Jawi się ona jako piekło na ziemi, jako przerażająca krwawa, szatańska potęga niszczenia. Obóz arystokratów to szlachta, hrabiowie, baronowie, książęta, burżuazja i bankierzy – najbogatsze warstwy społeczeństwa. Klasa ta uległa zdegradowaniu. Sąd ostateczny wymierzy im karę za ich wady, przywary, czyli dumę, pychę, bogactwo, piekło to tyko pozór, pod którym kryje się zepsucie moralne. Ludzie ci odnoszą się z pogardą do przedstawicieli klasy niższych zdolni są by fałszować dokumenty narodowe, zdolni do zdrady, potrafią służyć carowi. Arystokracja w chwili niebezpieczeństwa jest tchórzliwa, zdolna w obronie swojego życia zaprzeczeniu honorowi, swoich ludzkich godności. Brak im woli walki, wiary w siebie, cenią oni siebie tylko wartości materialne. Pankracy ma racje, arystokracja uległa degradacji, utraciła te wszystkie wartości, które sprawiały że przed wiekami była siłą historiotwórczą i kulturotwórczą, bo była nosicielką wartości narodu, które później ilustrowała sztuka. Z. Krasicki pragnie uzmysłowić, że rewolucja jest czymś koniecznym, jest wypadkowa klasy arystokracji, która zatraciła swe wartości.
Hrabia wstępuje do piekła, którym jest obóz rewolucjonistów. Krasicki uwypukla z tym obozie to co budzi grozę, brzydkie, niesamowite w zachowaniu ludzi. W obozie rewolucjonistów spotkać można chłopów, rzemieślników, robotników, zarówno mężczyzn, kobiety i dzieci. Oni sami musieli pracować nie mogli cieszyć się owocami pracy, bo zbierali je arystokracji. Cechy tych ludzi to nienawiść, żądza zemsty, rozlewu krwi, bunt, ich pragnieniem staje się zaspokojenie własnych potrzeb, tych najbardziej prymitywnych. Na drodze Henryka staje dziewczyna, która pracowała nie usłyszawszy nigdy dobrego słowa. Przystąpiła do by być, wolną, by móc cieszyć się urokami życia, które były niemożliwe do osiągnięcia w domu pana. Lokaje byli pełni żądzy zemsty. Pragneli cieszyć się tym, co nie było im dane, kiedy przebywali w przedpokojach panów. Rzeźnicy przystąpili do rewolucji dla zabijania, byli żądni mordu. Ludzie najniższych warstw społecznych wyzbyli się najniższych wartości, bo dążyli do zaspokojenia swoich prymitywnych pragnień. Rewolucjoniści mają stworzyć świat, w którym będzie panować wolność, równość, sprawiedliwość. Rewolucja pragnie zbudować ten świat na drodze zbrodni. Stare zbrodnie panów są zastępowane przez nowe zbrodnie rewolucjonistów. Dla nich rewolucja to tylko zamiana ról. Oni chcą zająć te szczeble społeczne, które zajmowała arystokracja. Rewolucja nie stworzy świata doskonałego, bo już tworzy się nowa arystokracja, którą tworzy Binchetti, Pankracy, Leonard. W obozie rewolucjonistów faworyzuje się wartości nie dobra, lecz zła, kłamliwe, brzydkie. Rewolucjoniści nie są zdolni do tworzenia wartości pozytywnych, które były by gwarancją ładu, równości, wolności społecznej
Krasicki ukazuje, przez pryzmat widzenia Henryka, rewolucją jako krwawą jatkę, rzeź, która ujawnia w ludziach najgorsze instynkty, żądzy zemsty, mordu. Ta rewolucja niszczy wartości religijne, kulturowe, społeczne, nie jest w stanie stworzyć żadnych nowych wartości, jest żądna do burzenia, niszczenia, kulturowej wartości szatańskiej.
Z. Krasicki widzi z jednej strony konieczność rewolucji, a z drugiej strony nie przyniesie ona żadnych wartości, widzi w niej siłę destrukcyjną, a nie konstruktywną.

Opublikowano dnia: 29 marca, 2011   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.