Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Książki>Literatura Klasyczna>Sto lat samotności - streszczenie

Sto lat samotności - streszczenie

książki Streszczenie   według:cytrynotrynka     Autor : García Márquez Gabriel
ª
 
Jest to historii rodziny Buendiów na przestrzeni sześciu  kolejnych pokoleń. Akcja rozgrywa się w nieistniejącej  już w rzeczywistości miejscowości Macondo. Zakłada ją mianowicie  kilka rodzin. Na ich czele stoi małżeństwo kuzynów: José Arcadio Buendía oraz takze  Urszula Iguarán. Wzięli ślub, choć byli pełni obaw, bo według znanego rodzinnego podania,  przez zas  swoje bliskie pokrewieństwo, ich dzieci mogą urodzić się ze świńskimi ogony. Posiadają  także jednak trójkę dzieci: Josego Arcadia, Aureliana i Amarantę – te imiona występują również w kolejnych pokoleniach. Założyciel  zas osady, José Arcadio zawsze pierwszy wypróbowuje  bowiem wynalazki przywożone do wsi przez Cyganów. Umiera przywiązany do drzewa, tam zjawia się duch jego wroga, Prudencia Aguilara, wraz  z którym rozmawia. Urszula, będąc głową całego rodu, przez ponad sto lat opiekuje się  bowiem  rodziną i domem.
Wioska pomału się powiększa oraz  przybywają do niej mieszkańcy z drugiej strony moczarów, otaczających i oddzielających osadę wioskę od świata zewnętrznego. Razem też  z nowymi osadnikami w Macondo zaczyna rozwijać się budownictwo oraz  handel. Niestety pojawiają się też zarazy: zapomnienia i bezsenności. Przez  zas utratę pamięci mieszkańcy wioski są zmuszeni do znalezienia sposobu na zapamiętanie wszystkich rzeczy. Aureliano  bowiem doczepia do przedmiotów etykiety, by pamiętać ich nazwy. Ten sposób jednak też się wtedy  nie sprawdza, bo ludzie nie pamiętają pisma. Na szczęście, w wiosce pojawia się Melquíades - przywódca Cyganów oraz  znajomy Josego Arkadia. Ma on eliksir przywracający pamięć, który działa zaraz po zażyciu. Wdzięczna zaś  Urszula zgadza się, by Melquíades mieszkał wspólnie z nimi. Wyrabia  wtem on pergaminy, które zostaną odczytane dopiero w przyszłym wieku.
Kiedy  zas dochodzi do wojny domowej, miasteczko bierze udział w konflikcie, posyłając do ruchu oporu żołnierzy, którymi dowodzi pułkownik Aureliano Buendii -  czyli drugi syn Josego Arkadia. Mają oni walczyć z wszechwładzą konserwatystów. W tym  samym czasie w mieście wnuk założyciela, syn Pilar Ternery i Josego Arkadia, także Arcadio zostaje  on szefem wojskowym i cywilnym i przemienia się w sadystycznego tyrana, którego konserwatyści  wtem rozstrzeliwują po ponownym dojściu do władzy.
Toczy się wojna, pułkownik Aureliano parę razy cudem nie umiera. Wreszcie  jednak pewnego dnia, wyczerpany absurdalną walką, zawiera pokój, który trwa bardzo  już do samego końca powieści. Po podpisaniu pokojowego traktatu Aureliano  teraz próbuje odebrać sobie życie lecz udaje się go odratować. Potem pułkownik powraca do domu, nie interesuje się  o wiele więcej polityką i spędza czas na wytwarzaniu złotych rybek. Przez całe też  dnie przebywa zamknięty w swym zakładzie, wychodzi stamtąd tylko, aby nimi handlować.
Aureliano Smutny jest on  jednym z siedemnastu synów pułkownika Aureliana Buendii. Chłopak otwiera w mieście fabrykę lodu. Swój interes powierza swemu bratu Aurelianowi Centonowi, a sam zas  odchodzi z miasta z pomysłem doprowadzenia do miasta kolei żelaznej. Wraca zas  niedługo, spełniwszy swą misję. Przyczynia się  też to do ogromnego rozwoju Macondo. Razem z koleją dociera tam także kino, gramofon. Miasteczko  zas zostaje centrum najbliższej okolicy i przyjeżdżają do niego ludzie z całego świata. Niektórzy z przyjezdnych zakładają ta,  w okolicy Macondo bananową plantację. Miasto przeżywa dobry okres, aż do momentu, kiedy  zas na plantacji bananów dochodzi do strajku. W celu opanowania protestu, w mieście zjawia się wojsko, które  zas morduje protestujących robotników, a ich ciała wrzuca do morza.
Po rzezi  natomiast robotników pracujących na plantacji bananów nad miastem padają obfite deszcze. Taka pogoda trwa cztery lata, jedenaście miesięcy oraz  dwa dni. Urszula czeka na koniec deszczu, by wreszcie umrzeć. Na świat przychodzi Aureliano Babilonia, który  tu jest ostatnim przedstawicielem rodu Buendiów. Na początku nazywano go Aureliano Buendía lecz także  potem chłopak znajduje w pergaminach Melquíadesa informację, iż jego ojciec  wtem nazywał się Babilonia. Kiedy deszcze ustają, Urszula umiera a zas  Macondo pogrąża się w żałobie.
Żyje już  bardzo niewielu członków rodziny i w mieście nikt nie pamięta już rodu Buendiów. Aureliano przesiaduje całe dnie w laboratorium usilując wtem  odczytać pergaminy Melquíadesa. Kiedy jednak z Brukseli powraca jego ciotka Amaranta Urszula,  wtem zaczyna pomiędzy nimi romans. Amaranta Urszula jest w ciąży, pojawia się ich synek, u którego  zresztą tuż po narodzinach odkrywają świński ogonek. Amaranta Urszula ma silny krwotok i umiera przy porodzie. Zrozpaczony  wtedy Aureliano Babilonia biegnie ulicą i puka w każde drzwi, ale Macondo jest  to już wymarłe miasto. Spotyka tylko właściciela szynku, który częstuje go butelką wódki. Pijany Aureliano zasypia. zaraz  Po przebudzeniu przypomina sobie o synku i biegnie do niego, lecz takze  po przyjściu okrywa, że został zjedzony przez mrówki.
Wtedy  też przypomina mu się że takie wydarzenia zostały przepowiedziane w pergaminach Melquíadesa. W końcu rozszyfrowuje też  całą historię rodziny Buendiów, od tak dawna w nich zapisaną. Dowiaduje się też, że po odczytaniu pergaminów dobiegnie  także końca także jego własna historia, a razem z nim historia Macondo.

Opublikowano dnia: 05 listopada, 2010   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.