Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Dżuma - streszczenie

książki Streszczenie   według:cytrynotrynka     Autor : albert camus
ª
 
Akcja powieści rozgrywa się w Oranie,  - będącym kolonią  francuskią  w Algierii. Czas akcji  są to lata 40 XXw.

Bernard Rieux,  jest to lekarz znajduje pewnego dnia konające szczury, ale bagatelizuje ten fakt. Jego żona udaje się do uzdrowiska, a pod jej nieobecność ma go  zas odwiedzić jego matka. Lekarza  natomiast odwiedza Raymond Rambert, który jest dziennikarzem i przybył do Oranu, aby zebrać informacje o mieszkańcach miasta. Z biegiem czasu szczurów pojawia się też  coraz więcej i zaczynają one stanowić poważny problem, pewnego dnia  nagle znikają, ale mieszkańców zaczynają dręczyć różne dolegliwości. Pierwszą śmiertelną ofiarą choroby jest  tu dozorca Michel.

Narrator  zas przedstawia zapiski Jeana Tarrou, który przybył do miasta w bliżej nieokreślonym celu. Opisuje on bardzo dokładnie natomiast  codzienne wydarzenia, które koncentrują się wokół szczurów i przypadków nieokreslonej  dziwnej gorączki.

Rieux uczestniczy  takze jak świadek w sprawie próby samobójczej Cottarda, sąsiada Grand’a, ubogiego urzędnika, którego leczy za darmo. Cottard obiecuje wtem , że więcej się to nie powtórzy.

Pojawia się  także więcej przypadków choroby. Rieux wraz z innym lekarzem, Castelem, wstępnie diagnozują ją jako dżumę. Wydaje im się  też to jednak mało prawdopodobne.

Zwołano  wte,m komisję sanitarną, która pod wpływem Rieuxa postanawia zastosować takie środki, jakby choroba, która nawiedziła miasto byłazarazą- dżumą. Cottard p tuż o swojej nieudanej próbie samobójczej stał się nagle człowiekiem towarzyskim, mimo, iż  wcześniej był bardzo skryty. Liczba ofiar wciąż się zwiększa i władze postanawiają zamknąć miasto.

II

Miasto zostało  zas odcięte od świata. Jedyną formą komunikacji z bliskimi, którzy znajdowali się poza jego murami pozostał telegram. Liczba ofiar natomiast  drastycznie wzrasta, a sytuacja w mieście staje się coraz cięższa. Występują kłopoty z zaopatrzeniem w żywność. Wielu  zas nie wie co z sobą począć, ludzie odwiedzają więc tłumnie kina i kawiarnie. Również Rieux jest tu  odcięty od swojej żony, która przebywa w sanatorium. Grand opowiada lekarzowi  wtem  o miłości do Jeanne, która wyszła za niego za mąż. Po latach uczucie wygasło.

Rieux spotyka zaś  ponownie Ramberta, który prosi go o pomoc w wydostaniu się z miasta. Ten jednak nie może mu pomóc. Rieux całkowicie poświęca się  wtedypracy mimo, że wielu chorych nie może przyjąć do wiadomości prawdy o parwdizywm  swoim stanie.

Sytuacja  zaś wciąż się pogarszała, coraz więcej osób zaczęło odwiedzać kościoły. Ojciec Paneloux wygłosił płomienne kazanie w którym przedstawił  on dżumę jako karę bożą za grzechy mieszkańców.

Grand opowiada Rieux o swojej pracy. Codziennie zas wieczorem stara się dobrać odpowiednie słowa, aby napisać wspaniałą powieść. Jak na razie  jednak udało mu się napisać tylko jedno zdanie.

Notatki Tarrou opisują j to ak zmieniło się codzienne życie mieszkańców pod wpływem zarazy. Ich autor zgłasza się do Rieux z pomysłem stworzenia ochotniczych oddziałów sanitarnych. Grand  tu zostaje ich sekretarzem. Z czasem  zas Rieux, Tarrou i Grand zaprzyjaźniają się ze sobą.

Rambert zas  po tym jak wszelkie oficjalne metody zawodzą postanawia nielegalnie opuścić miasto. Ma mu w tym pomóc Cottard, który twierdzi iż  zna organizację zajmującą się przerzutem ludzi i towarów poza granice miasta. Tymczasem sytuacja w Oranie coraz to  bardziej się pogarszała.

Cottard  teraz stwierdza, że dobrze żyje mu się w mieście opanowanym przez dżumę. Tarrou przejrzawszy go wie, że Cottard popełnił jakieś przestępstwo oraz  dzięki dżumie może uniknąć kary.

Rambert  zaś za namową Granda i Tarrou przystępuje do oddziałów sanitarnych.

III

Sytuacja cały czas się  tu pogarsza. Zaczęto izolować dzielnice w których dżuma była szczególnie wyraźna. Ogłoszono stan oblężenia. Ofiar było tak  bardzo wiele, że zaczęto grzebać ludzi w masowych mogiłach. Wkrótce i ten sposób okazał się niewystarczający. Trupy  tu zaczęto przewozić tramwajami i spalać w krematorium.

IV

Rieux  zas staje się niemile widzianym gościem w domach mieszkańców ponieważ zwiastuje śmierć. Jedyną osobą, która zdaje się nie odczuwać skutków dżumy jest  to Cottard. Jego osobę opisuje Tarrou, który stwierdza, że dla tego człowieka  wraz z nieczystym sumieniem to bez różnicy.

Kiedy zaś  w końcu nadchodzi upragniona przez Ramberta chwila, gdy może on opuścić miasto, decyduję się na pozostanie w nim. Niedługo potem Castelowi udaje się  wtem wytworzyć serum. Ojciec Panteloux, który wcześniej przystąpił do oddziałów ochotniczych wygłosił  wtedy swoje drugie kazanie. Tym razem skoncentrował się na cierpieniu niewinnych, którego nie da się jednak  pojąć, ale trzeba je zaakceptować. Wkrótce potem zmarł, był jednak pogodzony wraz  ze śmiercią.

Podstawowe produkty były  one sprzedawane po astronomicznych cenach co jeszcze bardziej wpływało na trudną sytuację. Tarrou pewnego dnia opowiedział Rieux historię    całego swojego życia. Był synem zastępcy prokuratora generalnego. Pewnego dnia uczestniczył  on w rozprawie, którą prowadził jego ojciec. Udało mu się wywalczyć karę śmierci dla winowajcy. Tarrou  zas pod wpływem tego doświadczenia uciekł z domu. Tarrou  teraz stwierdza, że tak naprawdę każdy nosi w sobie „dżumę”.

Grand  wtem zaczyna chorować, ale po podaniu serum jego stan się polepsza. Dżuma zaczyna się cofać w całym mieście.

V

Ludzie wraz  z nieufnością podchodzą do wiadomości o cofaniu się dżumy. Z czasem sytuacja coraz bardziej się stabilizowała. Jedynym człowiekiem, który to  nie był z tego powodu zadowolony był Cottard. Nieoczekiwanie na dżumę zaczyna chorować Tarrou. Rieux  wtem postanowił zaopiekować się nim w swoim własnym domu. Po jego śmierci, następnego dnia otrzymuje  on wiadomość o śmierci żony.

Bramy miasta zas  zostają otwarte. W całym mieście  teraz już panuje radość. Okazuje się, że narratorem powieści okazuje się sam Rieux. Cottard zostaje zatrzymany  wtem przez policję po tym jak zaczyna strzelać do ludzi. Grand ponownie zaczyna pisać swoją powieść.

Rieux stwierdza, iż  zwycięstwo nad dżumą nie jest ostateczne. Bakcyl  zas tej choroby przetrwał i może ujawnić się ponownie.
Opublikowano dnia: 03 listopada, 2010   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.