Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Książki>Literatura Klasyczna>Charakterystyka porównawcza Jacka Soplicy i księdza Robaka - cz. 2

Charakterystyka porównawcza Jacka Soplicy i księdza Robaka - cz. 2

książki Streszczenie   według:Aave3     Autorzy: Adam Mickiewicz; Ewa Galocz
ª
 
Adam Mickiewicz "Pan Tadeusz" - charakterystyka porównawcza Jacek Soplica a ksiądz Robak

Aby odpokutować swe winy, zmyć czynem grzech i hańbę ze swej duszy, zbrodniarz z przypadku wcielił się w księdza Robaka – pokornego, bezimiennego, w habicie zakonnym:
„(...)więc pokora, wszedłem między mnichy (...)
Spuściłem głowę, kwestarz, zwałem się Robakiem,
Że jako robak w prochu...” (ks. X, w.828 i następne)

Staje się bohaterem, walecznym, ofiarnym, działającym w imię miłości ojczyzny i własnej rehabilitacji:
„Gdziem nie był! Com nie cierpiał!” (ks. X w.820)
„Zły przykład dla Ojczyzny, zachętę do zdrady
Trzeba było okupić dobrymi przykłady,
Krwią, poświęceniem się...”(ks. X, w.833 i następne)

Ksiądz Robak nie szuka sławy, jest skromny, nie wyjawia swoich bohaterskich czynów. To człowiek dojrzały wewnętrznie, unika rozgłosu:
„Biłem się za kraj; gdzie? Jak? zmilczę, nie dla chwały
Ziemskiej biegłem telekroć na miecze, na strzały.
Milej wspominam sobie nie dzieła waleczne
I głośne, ale czyny ciche, użyteczne...” (ks. X, w,846 i następne)

Pragnie uwieńczyć swoją działalność przygotowaniem powstania na Litwie, chce spłacić swój dług moralny wobec ojczyzny.:
„(...) Spraw politycznych był Robak świadomszy
Niźli Żywotów Świętych...”(ks. I, w.973)
„(...) Częstokroć wymykał się nocą
Do dworów pańskich, z szlachtą ustawicznie szeptał
I okoliczne wioski dokoła wydeptał (ks. I, w.979 i następne)
„ Na koniec w Soplicowie, w swym ojczystym gnieździe,
Gdy gotował powstanie, zginął na zajeździe (ks. XI, w.258 i następne)

Ostatecznie staje się bohaterem i wzorem patriotyzmu dzięki poświęceniu w dziele walki narodowowyzwoleńczej:
„(...) Jacek wierną służbą i cesarską łaską
Zniósł infamiji plamę, powraca do cześci
I znowu się w rząd prawych patryjotów mieści” (ks. X, w. 267 i następne)
„(...) Cesarz Jejmość
Raczył mu dać za dawne czyny bohaterskie
Legiji honorowej znaki kawalerskie (ks. XI, w. 261 i następne)

Jacek Soplica to reprezentant szlachty warcholskiej, butnej, pochopnej, nie zważającej na prawo ani dobro ogólne. Duma i pycha doprowadzają go do zbrodni. Jacek skupia w sobie te cechy, które przywiodły Rzeczpospolitą szlachecką do zguby.
Ksiądz Robak to dusza szlachecka odrodzona. Dźwiga się z upadku, podejmuje długą mozolną drogę odkupienia winy. Jest gotów do ofiar na rzecz ojczyzny i wolności. Symbolizuje moralną przemianę narodu szlacheckiego, wchodzi na drogę prawości obywatelskiej.
Przemiana dumnego zawadiaki Jacka w pokornego kwestarza księdza Robaka jest wielką metaforą dotyczącą przemian duchowych narodu polskiego. „On wieloletnim trudem swej pokuty, dokonaną do dna ekspiacją dowodzi, że odwrót i znad przepaści jest możliwy, że wykonalna jest przebudowa duszy polskiej do gruntu. Od niepohamowanego warchoła do bohatera narodowego droga daleka, niemniej możliwa do przebycia”.
Jacek Soplica jest nowym typem bohatera mickiewiczowskiego, nie prowadzi prometejskiej walki z Bogiem o szczęście narodu, nie jest indywidualistą wyrastającym ponad ogół, walczy w szeregach podobnych mu żołnierzy-patriotów nie dla sławy, lecz z poczucia obowiązku Polaka kochającego ojczyznę. Jest bohaterem demokratycznym.

Komentarz Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.