Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Pan Tadeusz

książki Streszczenie   według:Madziula1711     Autor : Adam Mickiewicz
ª
 
Charakterystyka zbiorowa szlachty polskiej z zaścianka Dobrzyńskich
Szlachta zawsze kojarzyła się nam z rozleniwionymi, skorymi do ucztowania ludźmi. Sam Mickiewicz zgadza się z takim wizerunkiem szlachcica. Bohaterów "Pana Tadeusza" nie potępia to prawda, ale także ich nie idealizuje. Wszystkie pejoratywne cechy takie jak: warcholstwo, lenistwo, pieniactwo, czy bezmyślność szybko obraca w żart. podkreśla za to patriotyzm, waleczność, męstwo, odwagę, przywiązanie do obyczajów i tradycji. Przedstawia ich w sposób wyjątkowo barwny i bogaty. Obraz naszych antenatów mieni się wszystkimi kolorami tęczy, drga strunami wzruszenia i uczuć.
Szlachta zaściankowa w mickiewiczowskiej epopei jest bohaterem zbiorowym. Ród Dobrzyńskich z ponad 400-letnią tradycją i obyczajami podupadł. Niegdyś na Litwie znani "z męstwa swoich szlachciców, piękności szlachcianek". Sławę zdobyli stawiając się licznie na wezwanie króla Sobieskiego. Obeznie z chłopami pod względem ekonomicznym zrównywani, nie mniej jednak swą odrębność zaznaczali strojem "tylko, że siermięgi nie noszą, lecz kapoty białe w czarne pręgi, a wniedziele kontusze". Ich honor, ale i duma nakazują podkreślanie wyższości nad chłopami. Zresztą szlachcice nie byli temu wcale przeciwni. Nie wstydzili się swych tradycji i pochodzenia, wręcz przeciwnie konsekwentnie stosowali mazurski dialekt, a dzieciom oprócz popularnych imion, nadawali przydomki.
Charakterystycznymi cechami wyglądu zewnętrznego były wysokie czoła, orle nosy, ciemne włosy i oczy.
Mickiewicz stworzył zapewne szlachtę po to, aby czytelnik mógł sobie lepiej wyobrazić obyczajowość i społeczne stosunki ukazane w epopei.
Niewątpliwie jednym z ważniejszych w rodzie Dobrzyńskich był sędziwy Maciej. "Imioniskami" licznymi obdarzony. Zwany "Zabokiem", "Królikiem", "Rózeczką", czy "Maćkiem nad Maćkami"
Liczy sobie 72 wiosny, wciąż jednak jest dla wszystkich autorytetem, często proszony o radę, z pokorą jej udziela. Robi to w ważnych sprawach, zawsze mądrze i krótko mówi o tym, co powinno się zrobić.
Maciej to rozsądny człowiek. Gorący patriota. Nieprzejednany przeciwnik Rosjan. Często zmienia sw a orientację polityczną, dlatego zwany jest także "Kurkiem na kościele". Wiedzie na pozór spokojne życie gospodarcze, ale zna także tajniki prawa i arkana lecznictwa. Ma dużo do powiedznia na temat historii Polski, ale i protoplastów jego rodu.
Obdarzony błyskotliwością i odwagą. Umie krytykować i głośno wyrażać swe zdanie. pomimo swego wieku jest wciąż dziarski i pełen energii. Chociaż niewątpliwie jest jednym z ważniejszych, o ile nie najważniejszym w Dobrzynie "nie szuka poklasku, nie unosi się pychą". Jest cichy i skromny, podobnie jak wszyscy z jego rodu.
W dzisiejszym świecie przydałby się taki Maciej Dobrzyński. Szkoda, że to tylko wyimaginowana postać mickiewiczowskiej epopei, bo bardzo chciałabym go poznać i z nim porozmawiać.
Opublikowano dnia: 29 marca, 2008   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.