Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Książki>Literatura Klasyczna>Eugeniusz Oniegin (Евгений Онегин)

Eugeniusz Oniegin (Евгений Онегин)

książki Streszczenie   według:WalterScott     Autorzy: Aleksander Siergiejewicz Puszkin (Пушкин; Александр Сергеевич)
ª
 
„Eugeniusz Oniegin” (1823-1831) - powieść w wierszach Aleksandra Siergiejewicza Puszkina, to jeden z najdoskonalszych utworów rosyjskiej literatury. Na motywach powieści Czajkowski napisał operę. Istnieje także wiele ekranizacji powieści, jak również wiele parodii na niektóre części powieści lub tylko na jego szczególny poetycki wymiar. Powieść została przetłumaczona na wiele języków – włącznie z esperanto. Puszkin pracował nad powieścią ponad 7 lat. Był to jego ukochany utwór. Można śmiało powiedzieć, że w nim ziściła się dusza poety. Powieść była, według słów Puszkina, „płodem rozumu, chłodnych obserwacji i serca żałosnych namiętności”. W utworze pokazany został dramatyczny los ludzi należących do inteligencji szlacheckiej. Powieść „Eugeniusz Oniegin” została napisana w tzw. „okresie dojrzałości twórczej” poety. W 1831 roku powieść w wierszach była ukończona i została wydana w 1833 roku. Historia dzieła obejmuje wydarzenia od 1819 do 1825 roku – tj. od zagranicznego marszu rosyjskiej armii po pogromie Napoleona, do powstania dekabrystów. Były to lata rozwoju rosyjskiego społeczeństwa, okres rządów cara Aleksandra I. Centralny wątek fabuły powieści stanowi miłosna intryga. Głównym problemem jest z kolei odwieczny konflikt uczucia i obowiązku. A.S. Puszkin stworzył powieść w wierszach - podobnie jak byronowski "Don Juan". Czytelnik zwraca uwagę na samodzielność każdego rozdziału powieści, co zresztą powiedział sam Puszkin – każdy rozdział mógłby stać się oddzielnym opowiadaniem. Powieść stała się encyklopedią rosyjskiego życia lat 20-tych lat XIX wieku, wieloaspektowość powieści pokazuje czytelnikom całą rzeczywistość rosyjskiego życia. W.G. Bieliński pisał w artykule "Eugeniusz Oniegin": "Oniegina" można nazwać encyklopedią rosyjskiego życia i w wyższym stopniu narodowym utworem". W powieści, jak i w encyklopedii, można dowiedzieć się wszystkiego o epoce: o tym, jak się ludzie ubierali, co było modne, co ludzie cenili najbardziej, o czym rozmawiali. W powieści autor pokazuje dokładnie życie Rosjan. Pokrótce, lecz dość jasno, autor pokazał wieś, Moskwę, światowy Petersburg. Puszkin bardzo dokładnie przedstawiał środowiska, w których żyli główni bohaterowie powieści - Tatiana Larina i Eugeniusz Oniegin. Autor doskonale wykreował atmosferę miejskich szlacheckich salonów, w których Oniegin spędził młodość. Fabuła: 24-letni szlachcic Oniegin udaje się z Petersburga, do posiadłości swojego umierającego wuja, mając nadzieję otrzymać od niego spadek. Życie Oniegina w Petersburgu było pełne miłosnych intryg i rozrywek. Na wsi z kolei czeka go nuda. Po przybyciu okazuje się, że wuj umarł, a on sam został spadkobiercą.
Oniegin osiedla się na wsi, i wkrótce rzeczywiście owładnęła nim chandra. Sąsiadem Oniegina okazuje się 18-letni Władimir Leński, który przyjechał z Niemiec. Leński to poeta-romantyk. Oboje się wkrótce zaprzyjaźniają. Leński jest zakochany w Oldze Larinowej, córce właściciela ziemskiego. Przeciwieństwem zawsze wesołej i pełnej życia Olgi -jest jej zamyślona siostra Tatiana. Spotkawszy Oniegina, Tatiana zakochuje się w nim i pisze mu list. Jednak Oniegin odrzuca ją - on nie szuka spokojnego rodzinnego życia. Na obiedzie u rodziny Larinów, Oniegin niespodzianie zaczyna zalecać się do Olgi. Leński wyzywa go na pojedynek. Pojedynek kończy się śmiercią Leńskiego. Oniegin opuszcza wieś. Po dwóch latach Oniegin udaje się do Petersburga i tam spotyka Tatianę, która jak się okazało została żoną ważnego generała. Oniegin zakochał się w Tatianie, ta go jednak odrzuca, mimo że wciąż go kocha. Inne wątki, ciekawostki: Powieść zaczyna się mową młodego arystokraty Eugeniusza Oniegina, który dowiedział się o chorobie wujka, która zmusza go opuścić Petersburg. Podmiot liryczny opowiadania to bezimienny autor, który przedstawia się jako dobry przyjaciel bohatera. Autor opowiada nam w pierwszym rozdziale o pochodzeniu, rodzinie, życiu swojego bohatera do momentu odbioru wiadomości o chorobie krewnego. Eugeniusz urodził się na „brzegach Newy” - to jest w Petersburgu, w rodzinie typowego szlachcica swojego czasu. Bohater otrzymał typowe wychowanie - wpierw niańka, następnie guwernant – Francuz. Okazało się, że największym błędem w życiu Oniegina było to, że nie przyjął na serio miłości Tatiany. Wypada mu za to gorzko zapłacić. Puszkin jest bezlitosny – pokazuje, że nie można cofnąć i naprawić czegoś, co się stało. Powieść Puszkina — to smutny i głęboko tragiczny utwór. Typ „człowieka zbędnego”, który wprowadził Puszkin (zbędny jest oczywiście Oniegin), wywarł wpływ rosyjską literaturę. Również inne pomysły Puszkina wpływały na rosyjskich pisarzy – np. Pieczorin – z „Bohatera naszych czasów” Lermontowa posiada nazwisko zapożyczone od rosyjskiej rzeki (jak Oniegin).
Opublikowano dnia: 26 stycznia, 2008   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.