Moskwa – Pietuszki to pseudo-autobiograficzny, postmodernistyczny poemat rosyjskiego pisarza Wieniedikta Jerofiejewa napisany
w latach 1969 – 1970. Ze względu na wyraźną satyrę na sytuację polityczną i społeczną pierwsze oficjalne rosyjskie wydanie (niepełne) ukazało się dopiero w czasie pieriestrojki w 1989 roku w magazynie literackim „Трезвость и Культура”, a pełna wersja w magazynie „Весть”.
Zgodnie z prośbą autora, przy publikacji książki, ustanowiono cenę 3 ruble i 62 kopiejki za egzemplarz. Dokładnie tyle w tamtym czasie kosztowała butelka wódki.
Fabułę dramatu stanowi niesamowita podróż pociągiem Wieliczki Jerofiejewa, intelektualisty – alkoholika, - z Moskwy do Pietuszek. Bohater chce tam spotkać się z ukochaną kobietą i trzy letnim synkiem. Stacja Pietuszki – cel podróży – opisywana jest jako miejsce doskonałe, idealne.
Z rozmów Wieniczki z pasażerami pociągu oraz z jego osobistych rozmyślań dowiadujemy się, że został zwolniony z pracy brygadzisty za stworzenie dla pracowników harmonogramów przedstawiających ilość spożywanego
alkoholu w godzinach pracy.
Podczas podróży Wieniczka wygłasza monologi dotyczące alkoholu, filozofii, historii, kultury i polityki, a także rozmawia z innymi towarzyszami podróży, śpiewa z nimi, oraz pije alkohol.
Pod koniec utworu bohater zauważa, że jedzie w złą stronę, jednak będąc mocno upity postanawia nie wychodzić z pociągu. Ostatecznie znowu trafia do Moskwy. Po wyjściu z pociągu zaczyna gonić go czworo nieznajomych mężczyzn. Napastnicy wbijają Wieniczce szydło w szyję.
Poemat zawiera również różne przepisy na „drinki” dla niezamożnych – jak np. „Łza komsomolki”: Lawenda 15 g Werbena 15 g Woda kolońska "Las" 30 g Lakier do paznokci 2 g Płyn do płukania ust 150 g Lemoniada 150 g Składniki należy w ciągu 20 minut mieszać gałązką wiciokrzewu. Charakterystyka: Doskonale aromatyczny, pity w dwóch porcjach na przemian odbiera dobrą pamięć i zdrowy rozsądek.