MUZEUM PSÓW - JONATHAN CARROLL
Jonathan Carroll, jeden z najpopularniejszych w Polsce pisarzy współczesnych, urodził
się w 1949r. w Nowym Jorku. Pochodzi z artystycznej rodziny: ojciec pisał scenariusze, matka była poetką, brat jest kompozytorem. Po studiach został wykładowcą literatury. Rozmawia z psami, lubi Cortazara, Lema i mocnego rocka. Od 1974r. mieszka w Wiedniu. Wybrana bibliografia:
seria powieści "Answered Prayers" Kraina Chichów (The Land of Laughs, 1980), Głos naszego cienia (Voice of Our Shadow, 1983), Kości księżyca (Bones of the Moon, 1987), Śpiąc w płomieniu (Sleeping in Flame, 1988), Dziecko na niebie (A Child Across the Sky, 1989), Muzeum
psów (Outside the Dog Museum, 1991), Poza ciszą (After Silence, 1992), Na pastwę aniołów (From the Teeth of Angels, 1993), Zakochany duch (Ghost in love, 2007), Trylogia Całując ul (Kissing the Beehive, 1997), Zaślubiny patyków (The Marriage of ticks, 2000), Drewniane morze (The Wooden Sea, 2001), Zbiory opowiadań: Upiorna dłoń (The Panic Hand, 1989), Czarny koktajl (Black Cocktail, 1990), Cylinder Heidelberga (The Heidelberg Cylinder, 2000), Inne Durne serce (The Idiot Heart, Shoes at War, 1999) - scenariusze filmowe z: Oko dnia (tylko polskie wydanie, 2006) - zapis blogu pisarza Białe jabłka (White Apples, 2002), Szklana zupa (Glass Soup, 2005)
1. HISTORYJKA - Pewna kobieta, którą znam, poszła do samoobsługowej restauracji. Dostała posiłek i postawiła tacę z talerzami na jednym ze stolików, ale zapomniała przynieść sobie czegoś do picia, więc zostawiła tacę. Wzięła trochę drobnych pieniędzy i poszła. Kiedy wróciła, jakiś tłusty Murzyn siedział na jej miejscu i jadł lunch! Siedział sobie z uśmiechem na twarzy i w najlepsze pochłaniał jej posiłek! Więc kobieta rozzłoszczona siada, przysuwa sobie swoją tacę przez całą szerokość stołu i zaczyna jeść. Ale ten wariat nie rezygnuje. Wciąż się uśmiecha, wyciąga rękę po zupę. A potem zabiera jej sałatkę. Doprowadza ją to do szewskiej pasji. Nagle czuje, że musi pójść do toalety. Kiedy wraca, dzięki Bogu faceta już nie ma, ale nie ma też tacy z jej jedzeniem i torebki. A więc teraz ukradł jej pieniądze. Podbiega do kasy i mówi: Czy nie widziała pani, jak ten wielki Murzyn wychodził? Zjadł mój lunch i ukradł mi torebkę!”. Kasjerka odpowiada „Zadzwonimy na policję. Gdzie pani siedziała? „Tam" - odwraca się i wskazuje na swój stolik. Tylko, że nie może powstrzymać się od krzyku, widząc, że na stoliku obok tego, przy którym siedziała z tym złym Murzynem, jest taca z jej lunchem i jej torebka na krześle”. Ludzkość zachowuje się tak jak ta kobieta: zawsze chce obwinić kogoś za swoje niepowodzenia. Dlatego szatan istnieje. stworzyliśmy go, bo tak nam było wygodnie. A potem czasami naprawdę nie mamy nikogo innego pod ręką, więc całą winę zwalamy na Pana Boga. Ale Bóg jest jak ten Murzyn: śmieje się do nas, kiedy zjadamy mu lunch, ale nam w tym nie przeszkadza.
2.„Nie zapomnij, że powinienem robić to, w czym byłem najlepszy, a nie to co po prostu byłem w stanie robić”.
3.Wiersz Emily Dickinson: „Moje życie było jak naładowany pistolet w kącie, aż do dnia kiedy właściciel przyszedł - rozpoznał i zabrał z sobą”.
4.„Na początku miłości trzeba chodzić bardzo ostrożnie, dopiero później można się puścić pędem przez pola prosto w objęcia ukochanego, kiedy się ma pewność, że nas nie wyśmieje, jeśli się potkniemy".
5.„Magia jest po prostu tym, czego nie wiesz. Często Bóg, znudzony problemami powiedzenia nam czegoś, używa do tego innych metod. Więc nie unikaj, kiedy ci się przytrafi albo kiedy ci jest dana. Zawsze musi być przyczyna, konkretna przyczyna. Ale ludzie zazwyczaj tak są wstrząśnięci, że albo uciekają z krzykiem, albo myślą, że to jest zdalnie sterowane: ktoś, gdzieś, usiłuje ich nabrać. Bzdura - to jest dar. Jeśli nie jesteś durniem, nie pytaj dlaczego jesteś obdarowywany albo ile to kosztuje - doceń to i używaj”.
6.Są trzy warunki dobrego budowania: Wygoda, Trwało