William Shakespeare urodził się w szóstym roku panowania królowej Elżbiety I, czyli w 1564. Był to okres najbardziej niezwykły
w dziejach Anglii.
Elżbieta I, ostatnia z rodu Tudorów, córka Henryka VIII, wsławionego posiadaniem sześciu żon i wprowadzeniem anglikanizmu w swojej monarchii. musiała prowadzić koronkową politykę by wprowadzić pokój wśróg obywateli swego królewstwa. Elżbieta wsławiła się wspaniałymi i mądrymi rządami dzięki którym Anglia cieszyła się dobrobytem i polityczną stabilizacja, a po zwycięstwie nad Hiszpanią stała się supermocarstwem. To dzięki tej sytuacji Uniwersytety w Oxford i Cambridge są oblegane przez bogatych i biednych i w społeczności angielskiej zaroiło się od magistrów sztuk wyzwolonych.
Jest to też wspaniały czas dla Londynu. Na obszarze mniej więcej dzisiejszego City mieszka około 250 tysięcy mieszkańców, po Tamizie krązą statki i barki, poluje się na terenie Hyde Parku. Przybysze zachwycają się katedrą Swiętego Pawła i Opactwem Westminsterskim, no i nowo powstałym budynkiem Królewskiej Giełdy.
Szekspir miał 12 lat gdy w Londynie otwarto pierwszy stały teatr zwany po prostu The „Theatre”, w którym pod wysokim patronatem Jej Królewskiej Mości grały dwie trupy aktorów. Później ta w której grał Szekspir otrzymała własny teatr „The Globe”. Tutaj odbyły się prapremiery „Króla Leara”, „Hamleta” czy „Burzy.
Typowy teatr elżbietański miał 2-3 tysięcy miejsc, nie było kurtyny a dekoracje zastępowały tabliczki z napisami np. Las Ardeński. Scenę z trzech stron otaczali
widzowie. W rolach kobiecych występowali chłopcy. Teatr stanowił najpopularniejszą rozrywkę wszystkich warstw społecznych mimo bardzo starego potępiania tej rozrywki przez kościół.
A jak wyglądali widzowie a także aktorzy? Kobiety nosiły krynoliny a mężczyźni krótkie obcisłe spodnie i watowane kurtki. I jedni i drudzy obowiązkowo krochmalone krezy. Dieta była bardzo urozmaicona rózne mięsiwa a nawet homary, ogromne ilości jarzyn i owoców. Na szczęście krynoliny i kurtki maskowały nieco bardziej zaokrąglone sylwetki...