”Lew, Czarownica i stara szafa” jest pierwszą z 7 części „Opowieści z
Narnii” C.S. Lewisa. Akcja książki rozpoczyna
się w czasie II wojny
światowej. Czworo dzieci opuszcza Londyn, aby zamieszkać u przyjaciela
rodziny - profesora Kirke, w starym domu, na wsi. Najstarszy z
rodzeństwa jest Piotr, następnie Zuzanna, Edmund i najmłodsza - Łucja.
W czasie zabawy w chowanego, Łucja odkrywa tajemniczą szafę. Nie chcąc
narazić się gospodyni - pani Macready, która oprowadza po domu turystów
i nie lubi, gdy dzieci kręcą jej się pod nogami dziewczynka wskakuje do
garderoby. Ukrywając się za rzędem futer odkrywa, że stoi na śniegu a
wokół rosną drzewa. Zaciekawiona rozgląda się wokół i dostrzega
latarnię, chwilę potem spotyka przedziwną istotę. Zbliża się do niej
ktoś
o wyglądzie przypominającym kozła, z różkami i kopytkami, przez
ramię ma przerzucony ogon, porusza się jednak na dwóch nogach i twarz
ma podobną do człowieka. Faun jest równie zdziwiony obecnością Łucji,
jak ona spotkaniem z nim. Pan Tumnus przedstawia się i pyta czy ma
przyjemność z córką Ewy, ponieważ nigdy nie widział jeszcze
człowieka. Ujęta uprzejmością Łucja, przyjmuje zaproszenie na
podwieczorek. Faun mieszka w przyjemnej, suchej pieczarze, opowiada
niezwykłe historie i pięknie gra na flecie. Czas szybko mija, jednak
kiedy nasza bohaterka chce wrócić do domu, okazuje się, że zadaniem
fauna było zwabienie jej w pułapkę. Łucja dowiaduje się, że Narnią
włada Biała Czarownica, która sprawia, że cały czas panuje zima, choć
nigdy nie ma Bożego Narodzenia. Wszyscy muszą wykonywać jej rozkazy, a
każdy kto sprzeciwi się królowej, zostaje zamieniony w kamienny posąg.
Zadaniem Tumnusa było schwytanie każdej napotkanej córki Ewy i syna
Adama. Dlatego stara się uśpić dziewczynkę monotonną melodią, jednak w
końcu robi mu się jej żal. Postanawia odprowadzić ją do latarni, skąd
mała bezpiecznie powraca do domu. O przeżytej przygodzie Łusia
koniecznie chce opowiedzieć rodzeństwu, oni jednak wcale jej nie
wierzą, twierdzą, że nie było jej zbyt krótko, aby to wszystko mogło
się wydarzyć. Zresztą po otwarciu szafy okazuje się, że to zwykły
mebel...
Po
raz drugi do Narnii trafia nie tylko Łucja, ale również jej brat
Edmund. Chłopiec coś ukrywa i przed dwojgiem najstarszych udaje, że nie
wie o co chodzi. Piotr i Zuzanna coraz bardziej niepokoją się o zdrowie
siostry i postanawiają porozmawiać o tym z profesorem, spotyka ich
niespodzianka - starszy pan wierzy w istnienie innych światów.
Pewnego
dnia cała czwórka wchodzi do szafy i tym razem nie ma wątpliwości, ze
trafili na przejście do lasu, odnajdują opisaną przez Łucję latarnię i
idą odwiedzić jej znajomego, ale drzwi pieczary są zamknięte na głucho.
Faun został aresztowany za zdradę, jak napisano na obwieszczeniu.
Pojawia się tajemniczy ptak, który prowadzi ich w ciemny las, a
następnie spostrzegają bobra dającego im jakieś znaki, idą za nim do
domku na tamie. Okazuje się, że niektóre zwierzęta w Narnii potrafią
mówić i że nie wszyscy mieszkańcy tej krainy służą Białej Czarownicy.
Tumnus przed swoim aresztowaniem zdołał powiadomić Państwa Bobrów o
swojej znajomości z Łucją i prosił ich o ostrzeżenie jej. Istnieje
bowiem przepowiednia, że kiedy pojawi się czwórka dzieci: dwóch
chłopców i dwie dziewczynki, cztery trony na zamku Ker Paravel zostaną
zajęte i skończy się panowanie królowej, ale to oznacza dla dzieci
wielkie niebezpieczeństwo. Jeśli ktoś doniesie Jej Wysokości, że
wszyscy czworo są w Narnii, będzie chciała ich zabić.Trzeba uważać
nawet na drzewa. Pan Bóbr ma zamiar zabrać dzieci na spotkanie z
Aslanem, synem Wielkiego Władcy - Zza - Morza. Najpierw jednak posilają
się obiadem i wtedy znika Edmund.
On skosztował przysmaku królowej, nie
wierzy, że jest zła, a zresztą obiecała mu, że kiedy przyprowadzi
resztę rodzeństwa, uczyni go księciem. Poprzez śnieżycę wędruje do jej
zamku. Pozostali orientują się, że Edmunda nie ma już od dłuższego
czasu, zamierzają wyrruszyć na poszukiwania. Pan Bóbr powstrzymuje ich
przed tym mówiąc, że brat jest prawdopodobnie po stronie wiedźmy.
Wyruszają bezzwłocznie, śnieg przykrywa ich ślady i opóźnia
pościg. Tymczasem zziębnięty chłopiec dociera na gościniec pałacu,
spostrzega kamienne posągi i po chwili przerażenia rusza ku drzwiom.
Musi stawić czoło wielkiemu wilkowi - Szefowi Tajnej Policji. Królowa
nie wita go z radością jak się spodziewał, lecz czyni mu wymówki a
zamiast spodziewanej nagrody, zostaje więźniem. Teraz już wie jak
bardzo się pomylił. Biała Czarownica jest bardzo zdenerwowana
wiadomością o przybyciu Aslana i dzieci równocześnie, mimo to
postanawia walczyć. Wysyła pościg do domu bobrów, a zaprzężone w reny
sanie wiozą ją do miejsca zwanego Kamiennym Stołem. Stara przepowiednia
mówi, że tam ma prawo zabić zdrajcę. Z powodu przybycia Aslana nastaje
odwilż. Przybywa Mikołaj i rozdaje prezenty, Piotr otrzymuje tarczę i
miecz, Zuzanna łuk, który nie chybia oraz róg sprowadzający pomoc,
Łucja - mały flakonik z cudownym lekarstwem i sztylet.
Dzieciom udaje
się dotrzeć do Lwa przed Białą Czarownicą. Jednak wkrótce przybywają
posłańcy wroga i Aslan zgadza się na tajemniczy układ.
Następnie nakazuje przenieść obóz w inne miejsce, wydaje Piotrowi
polecenia dotyczące bitwy. W nocy na Wzgórzu Kamiennego Stołu gromadzą
się zwolennicy królowej, Aslan ma zginąć w zamian za uwolnienie
Edmunda. Nadchodzi straszna chwila, wydaje się, że wszystko stracone.
Wielki Lew zostaje związany i zabity.
O wschodzie słońca dzieje się coś
jeszcze - Kamienny Stół pęka, ponieważ śmierć musi oddać ofiarę
niewinną i o tym czarownica nie wiedziała. Wszystkie posągi zostają
odczarowane, więźniowie uwolnieni, a Łucja, Zuzanna, Piotr i Edmund są
już na zawsze królami i królowymi Narnii. Kiedy wracają do domu
profesora, okazuje się, że nie minęła nawet minuta ziemskiego czasu.
Więcej recenzji na temat Lew, Czarownica i stara szafa