Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

"Drugie szczęście Hioba"

książki Streszczenie   według:moniaczek     Autor : A. Kamieńska
ª
 
Ważnym motywem w twórczości Anny Kamieńskiej jest problem cierpienia. Kiedyś poetka w swoim „Notatniku” napisała: „Człowiek jest Hiobem, jest wielka prawda w tym, że cierpienie i zło stawiają nas wobec Boga. Więc nie śmiejmy się z tych, co »jak trwoga to do Boga«”. W swoim cyklu pt. „Drugie szczęście Hioba”. Kamieńska ukazuje postać Hioba w wielu aspektach – zarówno jako bohatera starotestamentowych wydarzeń, jak i człowieka XX wieku. W wierszu pt. „Powrót Hioba” bohater to człowiek współczesny, który przeżył koszmar wojny („nie zdechł za drutami, nie wywiał go komin”). Poetka zdaje się stawiać pytanie, czy po takich przeżyciach można jeszcze zaznać szczęście, czy ktoś może zastąpić tych, którzy odeszli? Czy Hiob wynagrodzony za cierpienie jest rzeczywiście szczęśliwy? Człowiek jest przecież całością, na którą składa się świadomość i pamięć, określające naszą tożsamość. Anna Kamieńska zdaje się nie wierzyć w szczęście współczesnego Hioba. Człowiek i tak musi umrzeć, może więc lepiej odejść z tymi, których się kochało, w przeciwnym razie szczęście może stać się torturą. Sprzeczne stwierdzenie „ból przecierpiałeś, przecierp teraz szczęście” zamyka w sobie zagadkę ludzkiego losu, który jest nieodłącznie związany z cierpieniem. Natomiast na pytanie „dlaczego cierpimy?”. Człowiek nie może udzielić odpowiedzi. Sens naszego istnienia zna bowiem tylko Bóg, dlatego Hiob Kamieńskiej powtarza tylko „Panie Panie”. Czy są to słowa prośby? Czy może raczej skargi? Bog jednak na te słowa nie odpowiada. Milczy. Milczeć chciałby również Hiob Kamieńskiej, dlatego w wierszu pt.
„Modlitwa Hioba” prosi „naucz mnie milczeć nawet kiedy mówię (…) Naucz mnie sensu milczenia / i milczenia sensu”. Błagalno – modlitewny charakter tego wiersza, który podkreśla inicjalna formuła „Naucz mnie” wyraża pragnienie dotarcia do sensu, „milczenia sensu”, który odsłonić może tylko Bóg. Milczenie bowiem prowadzi zawsze ku Stwórcy, który objawia się w przestrzeni ciszy. Hiob chce się nauczyć milczenia, ponieważ uważa, że jest ono jedyną drogą do Boga, „milczenie jest bowiem mową wiary” i zgodną na tajemnicę Najwyższego. Dlatego zarówno biblijny Hiob jak i Hiob Kamieńskiej próbują odnaleźć sens w milczeniu. Kamieńska w swoim cyklu „Drugie szczęście Hioba” podejmuje problem Hiobowego cierpienia i podchodzi do niego w sposób bardzo sprawiedliwego męża z Uz: utrata domu, choroba i śmierć matki, później męża sprawiły, że dla poetki, osamotnionej i cierpiącej, dialog z Hiobem staje się dialogiem z samym sobą. W tomiku tym Kamieńska pogłębiła i uczyniła bardziej dramatycznym motyw trudnego do przyjęcia „drugiego szczęścia”. Starała się odpowiedzieć jaki jest jego sens? Jak możliwe jest szczęście po doświadczeniu wielkiego cierpienia? Jak żyć po odejściu najbliższych ludzi? Jak Cieszyc się życiem?
Opublikowano dnia: 01 lutego, 2009   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
  1. Odpowiedz   Pytanie  :    modlitwa hioba Zobacz wszystkie
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.