„Wspólny pokój” Zbigniewa Uniłowskiego to
autobiografia młodego pisarza, napisana w Warszawie, przy ulicy Nowiniarskiej 2,
w mieszkaniu matki Stanisława Ryszarda Dobrowolskiego. Bohaterami powieści są koledzy Uniłowskiego, członkowie grupy poetyckiej Kwadryga: Stanisław Ryszard Dobrowolski – Zygmunt Stukonis i Stanisław Maria Saliński – Dziadzia. Sam Uniłowski występuje jako Lucjan Salis, główny bohater, który właśnie powrócił z Zakopanego. Ma zamieszkać u Stukonisów i powiększyć grono lokatorów, do których należą Felicja Stodulska, pracująca w sklepie z wędlinami, Teodozja Mokucka, która uczy
się na akuszerkę, a także student Józef, pochodzący z Rosi na Kresach Wschodnich, który poświęcił się agronomii. Dzieli on pokój z bratem Zygmunta, Miećkiem, chodzącym do szkoły chemicznej. Kolejnym lokatorem zostaje Dziadzia, czyli Stanisław Krabczyński, który właśnie powrócił z półrocznej podróży morskiej. Przyjaciele spotykają się w kawiarni. Siedzi w niej panna Leopard, w której kochają się wszyscy poeci. Lucjan nie jest wyjątkiem. Kiedy on, Dziadzia i Zygmunt wychodzą, piękna pani podąża za nimi. Nikt nie ma wątpliwości, że śledzi Krabczyńskiego. Ten wsiada w autobus, panna Leopard ściga go taksówką, a Lucjan z Zygmuntem wracają do domu. Następnego dnia Dziadzia sprowadza się do mieszkania Stukonisów. Robi się w nim naprawdę ciasno, gdyż pojawia się jeszcze jeden lokator: Edward Mokucki, brat Teodozji, syn chłopa z okolic Grodna, student IV roku medycyny. Na dodatek przyjeżdża Bednarczyk, student prawa, który właśnie wyszedł z wojska. Lucjan spotyka na ulicy pannę Leopard i wyznaje jej, że ją kocha. Ta mówi, że to bardzo miło z jego strony, po czym odchodzi. Rozgoryczony Lucjan odbywa stosunek seksualny z Teodozją. Zygmunt się cieszy, bo wyjeżdża: będzie sekretarzem wojewody. Dziadzia opowiada Lucjanowi o pannie Leopard: parę lat temu zobaczył ją w „Kresach”, w kawiarni artystycznej. Zaczęli się spotykać, podróżowali razem po Włoszech, w końcu oświadczył się o jej rękę, a ona go przyjęła pod warunkiem, że nie będzie między nimi żadnej fizjologii. Na wieczorze u nieżyjącego Pecla zastał ją w niedwuznacznej sytuacji z gospodarzem; do ślubu nie doszło. Pewnego dnia kochał się z nią za pieniądze i od tamtego czasu jej unikał. Przyjaciele idą do „Małej”, gdzie spotykają Michała Bove, tłumacza włoskiej i hiszpańskiej literatury, oraz jego żonę Lusię. Przenoszą się w czwórkę do „Herbsta”, gdzie pani Bove zostaje „obrażona” przez kelnera. W następnym lokalu, w którym lądują jest panna Leopard. Obraża ona publicznie Lucjana – mówi przy wszystkich, że ten się w niej kocha. Tego samego wieczoru pijany Dziadzia przyznaje się, że skłamał na temat panny Leopard; tak naprawdę unika jej, bo jest jej winien kilkaset złotych. Pewnego letniego dnia Lucjan i Dziadzia udają się nad jezioro, gdzie spotykają pannę Leopard. Przeprasza ona Lucjana za to, co zrobiła w restauracji i umawia się z nim na randkę. Po południu wyznaje mu, że go kocha, ale nie chce między nimi żadnej fizjologii. W październiku wraca Zygmunt; stracił posadę razem ze swoim zwierzchnikiem, który miał zapatrywania na socjalizm. Dziadzia, Lucjan, Zygmunt i Bove spędzają wieczór w kawiarni, a potem w mieszkaniu Michała. Lucjan dostaje krwotoku; na drugi dzień przychodzi do niego lekarz i mówi mu, że jest z nim źle. Teodozja wyznaje Lucjanowi, że była z nim w ciąży, ale koleżanka akuszerka pomogła jej pozbyć się „problemu”. Miećka odwiedza z socjalistyczną bibułą blondyn ze Lwowa, którego śledzi policja. Brat Zygmunta zostaje aresztowany: jest posądzany o udział w zamachu bombowym. Znaleźli przy nim kompromitujące papiery: portret Lenina i pocztówkę Lenina na trybunie. U Stukonisów pojawia się kobieta, która ma dziecko z Dziadzią. Przyjeżdża mama Bednarczyka, która ma zamieszkać u Stukonisów przez cały czas swego pobytu w Warszawie. Jej syn przychodzi do domu załamany, ponieważ nie zdał egzaminu z ekonomii. Umiera Edward: miał rankę na palcu lewej ręki, do której wdało się zakażenie. Lucjana odwiedza panna Leopard, z którą zaręczył się Dziadzia - dostał posadę w biurze okrętowym i postanowił się ustatkować. Kiedy dowiaduje się o wizycie narzeczonej u Lucjana, zrywa z nią. Michał rozstaje się z żoną. Bednarczyk popełnia samobójstwo: wiesza się na pasku w łazience. Józef wyjeżdża na kurs na prowincję, a Bednarczykowa do siebie na wieś. Lucjan umiera.