Jak podać dokładną datę ,kiedy do dzisiaj toczą się spory o tą autentyczną. Przyjęto datę 20 sierpnia 1847 rok na podstawie
opracowań M.Romankówny oraz K. Tokarzówny.
Wcześnie stracił rodziców, matka umiera gdy ma 3 lata, a ojciec zmarł gdy Prus maił 9 lat. Najpierw wychowywała go babcia mieszkająca w Puławach Marcjanna Trembińska a w wieku 7 lat wyjechał do cioci w Lublinie.
W 1857 roku rozpoczyna naukę w Powiatowej Szkole Realnej przy Gimnazjum Gubernialnym. Naukę kończy w Siedlcach w roku 1862,ponieważ przeszedł pod opiekę brata Leona, Alberta ,który ukończył studia filologiczne i rozpoczął pracę jako nauczyciel. Później wspomni o bracie w swoich utworach pisząc o nim bardzo ciepłe słowa.Bratu też zawdzięcza kontakt z konspiracją przedpowstaniową. W roku 1862/63 uczęszczał do Gimnazjum klasycznego w Kielcach, gdzie jego brat był nauczycielem - filologiem. Co było powodem w przerwaniu nauki i wstąpieniu do oddziałów powstańczych tego nie wiadomo.
Po tych perypetiach wraca do Lublina, by ukończyć szkołę średnią. Przyszły następne kłopoty związane z jego uczestnictwem w konspiracji, jednak w końcu wyjechał do Warszawy i rozpoczął studia na wydziale fizyko-matematycznym.Jednak w roku 1869 po zatargu z profesorem matematyki opuścił uczelnię i przeniósł się do Instytutu Rolniczo-Leśnego w Puławach. Tam też długo nie przebywał i opuścił Puławy ciągle myśląc o wyjeździe do Petersburga.Sytuacja zmusza go do szukania pracy.
I tak trafia w sedno swoich umiejętności . W żartach rozpoczyna pisanie,śmieje się sam z siebie. Jednak zaczyna go to zajęcie pochłaniać.Dziennikarstwo,publicystykę nazwał - wyrobniczo-zarobkowym charakterem pracy.Odnosi pierwsze sukcesy w dziennikarstwie.Tak też rozpoczęła się jego kariera ,której sam się nie spodziewał.
W latach 1870-1880 nie spotkamy nazwiska Bolesława Prusa, wówczas już autora "Grzechów dzieciństwa" i "Anielki".
10 czerwca 1882 roku Prus przyjmuje propozycję Stanisława Kroenberga i obejmuje redakcję "Nowin" i jest to najaktywnieszy okres Prusa jako publicysty.
Porzuciwszy "Nowiny" , Prus wraca do "Kuriera Warszawskiego", gdzie kontynuuje swoje kroniki.
Plon pierwszych lat pracy pisarskiej Głowackiego pod względem materialnym był taki, że jako człowiek już ustabilizowany, mający utrzymanie i mogący dać je rodzinie, uwieńczył sukcesem o długoletnie starania się o rękę Oktawii Trwmbińskiej.
Do ślubu dochodzi 14 stycznia 1875 roku. Następne lata są okresem wytężonej pracy pisarskiej. Oprócz klasycznych pozycji polskiej nowelistyki warto wymienić: "Michałko" /1880/, "Anmtek"/1881/ , Nawrócony" /1881/, "Katarynka" /1881/ , "Kamizelka" /1882/ ,"On"/1882/ "Milknące głosy"/ 1883/. Nazwano go Współtwórcą polskiej szkoły nowelistyki.
W 1885 kończy pisanie "Placówki",która stała się ważną pozycją w rozwoju literatury. W niespełna półtora roku po zakończeniu pierwszej wielkiej powieści ,rozpoczyna w "Kurierze Codziennym" drukowanie swojego arcydzieła "Lalki"
/1887 - 1889 /. Powieść bardzo szybko zyskała popularność. w latach 1890 1893 powstaje następna powieść "Emancypantki".
Ostatnia wielka powieść to "FARAON" / 1895-1896/. Na ogół powieść nie znalazła uznania w oczach krytyki, przyćmiło ją wcześniejsze "Qvo vadis" Sienkiewicza. Późniejsza twórczość jest już mniej ambitna i sam o niej tak się wyraził.
Pisze jeszcze "Straszna noc" /1897/ , "Widzenie" /1900/ , "Wojna i praca" /1903/ , "Ze wspomnień cyklisty" /1903/.
Ostatnie utwory Prusa to nowele- alegorie np. "Zemsta" /1908/ czy "Zagadka do nagrody"/1911/.
Niedokończona powieść "Przemiany" /1911-1912/.
Prus zmarł w Warszawie 19 maja 1912 roku. Na jego grobie widnieje napis: "BYŁ NIE TYLKO <SERCEM, SERC>, ALE USIŁOWAŁ BYĆ I PŁODNĄ MYŚLĄ POLSKICH MÓZGÓW".