Rzetelnie opracowana, obszerna biografia z dogłębną analizą utworów pisarza.
Przez karty książki, tak jak przez życie
Remarque’a przewijają się znane osobistości i cała plejada gwiazd Hollywoodu uwikłanych w romanse i skandale.
W oparciu o wiele źródeł, na co wskazują przypisy i bogata bibliografia, są tu przedstawione udokumentowane fakty i anegdoty z ich życia.
Biografia znakomicie osadzona w realiach niemieckich tego okresu, z uwzględnieniem sytuacji polityczno – społecznej.
Erich Paul ( imię Paul zostało przez niego samego zamienione na Maria ) Remarque urodził się w 1898 r w małej niemieckiej mieścinie, w ubogiej katolickiej rodzinie. Do końca pozostał mu kompleks biednego chłopca z prowincji i brak wiary w siebie.
Był najzdolniejszym uczniem w klasie, wykazywał uzdolnienia muzyczne, interesował się malarstwem. Udzielał lekcji gry na pianinie, a za zarobione pieniądze kupował książki.
W 1919 r powołano go, wbrew jego woli, do wojska. Trwały uraz w jego psychice wywołała śmierć przyjaciela, który zmarł na jego rękach. Przeżycia frontowe spowodowały uzależnienie Ericha od alkoholu.
Po ukończeniu seminarium nauczycielskiego krótko uczył w wiejskich szkołach. Karierę pisarską zaczynał jako dziennikarz. Wtedy przyjął imię Maria. Jedni twierdzą, że był to hołd dla zmarłej matki, inni – że dla ulubionego poety Rainera Marii Rilkego.
Dzięki protekcji zdobył pracę w Berlinie, gdzie poznał drugorzędną aktorkę Juttę Ilse Zambona, przyszłą żonę.Prowadził wtedy życie światowca, dużą rolę przywiązywał do eleganckich strojów, przebywania z wpływowymi ludźmi. Jego próżność i snobizm spowodowały, że kupił sobie tytuł szlachecki.
Alkohol, szybkie samochody i piękne kobiety to słabości, którym Erich hołdował przez całe życie.
W Berlinie zetknął się z początkującą aktorką Marleną Dietrich. Znajomość przerodziła się w długotrwały romans. To ona nazwała
go ostatnim romantykiem.
W jego życiu liczyły się, tak naprawdę, tylko trzy kobiety – żona Jutta, Marlena Dietrich i modelka Natasha Paley.Trwające równocześnie z wszystkimi trzema burzliwe związki były pełne udręki i wyczerpujące emocjonalnie, pobudzały go jednak intelektualnie.Niewiasty te stały się pierwowzorami postaci kobiecych w jego powieściach.
Najwybitniejszej powieści Remarque’a, „ Na zachodzie bez zmian „ biograf poświęcił cały rozdział swej pracy. Wydana w 1929 r książka o wymowie antywojennej wzbudziła tak wielkie zainteresowanie i entuzjazm, że już pierwszego dnia sprzedano cały jej nakład. Stała się międzynarodowym fenomenem wydawniczym. Ukazując w realistyczny sposób okropności wojny, stanowiła protest przeciw niej. Ten pacyfizm nie spodobał się nazistom, uznali ją za wywrotową. W Anglii uważano ją za arcydzieło, a w faszystowskich Włoszech znalazła się na indeksie. Hollywood wykupiło prawa do jej ekranizacji. Film odniósł olbrzymi sukces przynosząc autorowi sławę i bogactwo. Książka i film spowodowały również, że Remarque stał się mimo woli obiektem rozgrywek politycznych, choć sam nie angażował się w politykę. Był napiętnowany przez nazistów, co pogłębiało jego alkoholizm i depresję. W pierwszym dniu władzy Hitlera Remarque opuścił ojczyznę udając się do Szwajcarii – został uchodźcą.
Znalazł się na liście napiętnowanych autorów, w Berlinie studenci palili publicznie jego książki. Uznano go za wyznawcę idei żydowsko – marksistowskich i pozbawiono jego i żonę obywatelstwa niemieckiego. Z uchodźcy przeistoczył się w bezpaństwowca.
Przed samym wybuchem II wojny światowej, już jako sławny i bogaty, wiódł życie salonowca i lekkoducha na Riwierze Włosko - Francuskiej. Wszedł w hedonistyczny świat wyższych sfer, o czym marzył od młodości. W przerwach między libacjami i romansami z aktoreczkami skandalistkami pracował nad
„ Łukiem triumfalnym „ –swym psychologicznym autoportretem. Jej bohater Ravic to alter ego Remarque’a. To najdłuższa z jego powieści, pisana przez siedem lat, przepojona duchem Marleny Dietrich, jego muzy i bohaterki utworu.
W 1939 r jako emigrant wyruszył do Stanów Zjednoczonych. Przebywał w Hollywood i Nowym Jorku pisząc następne powieści i prowadząc bujne życie towarzyskie suto zakrapiane alkoholem. Wpadł w wir romansów m.in. z Natashą Paley, Gretą Garbo. Kochanki w jego życiu pojawiały się i znikały,by znów powrócić. Spośród nich wywodziła się Paulette Goddard – właścicielka jednej z najcenniejszych na świecie kolekcji biżuterii, w przyszłości jego druga żona. Erich po drugim rozwodzie z Juttą miał dylemat, czy ożenić się z Paulette, czy z Marleną.
Po zakończeniu wojny i otrzymaniu obywatelstwa amerykańskiego mógł już swobodnie poruszać się po Europie. Erich był niespokojnym duchem, który długo nie usiedział w jednym miejscu. Jednak stan zdrowia nie pozwolił mu nadal intensywnie korzystać z uciech życia. W przeciągu krótkiego czasu przeszedł pięć wylewów, szóstego już nie przeżył, umierając w 1970 r w wieku 72 lat.