Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Książki>Biografie>Życie i twórczość Juliusza Słowackiego

Życie i twórczość Juliusza Słowackiego

książki Streszczenie   według:romantyczka     Autor : :-)
ª
 
Wrozwoju liryki Słowackiego łatwo można wyróżnić3etapy.ETAP PIERWSZY–MŁODZIEŃCZY.Przyszły poeta urodził się 4IX1809 w Krzemieńcu na Wołyniu jako jedyne dziecko Euzebiusza i Salomei z Januszewskich.Wcześnie(w1814)stracił ojca.W1817rozpoczął naukę w Liceum Krzemienieckim.Rok później pani Salomea wyszła za mąż za profesora Uniwersytetu Wileńskiego,dra Augusta Béceu, i cała rodzina przeniosła się do Wilna.W1824Juliusz stracił również ojczyma(dr Bécu zmarł rażony piorunem).W następnym roku Słowacki otrzymał świadectwo dojrzałości,rozpoczął studia na Wydziale Nauk Moralnych i Politycznych,a także napisał pierwszy znany nam wiersz pt.Elegia.Cztery lata potem początkujący poeta przyjechał do Warszawy,aby objąć bezpłatną posadę aplikanta w Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu.Tu zastał go wybuch powstania listopadowego.Słowacki napisał wtedy cztery wiersze wzywające do boju i głoszące hasła wolności,niepodległości i republikanizmu(Hymn,Oda do wolności,Kulik,Pieśń legionu litewskiego).W marcu1831r.poeta wyjechał do Londynu z misją dyplomatyczną od rządu powstańczego.Po kapitulacji Warszawy został już na emigracji,najpierw w Paryżu,gdzie w 1832r.wydał dwa tomy swoich warszawskich utworów.W liryce okresu młodzieńczego „rzadko odzywało się własne słowo poety.Najczęściej kształtował je sentymentalizm,w utworach z dni powstania pojawiał się niekiedy wpływ retoryki klasycystycznej;powoli jednak–nie bez wpływu Mickiewicza i poetów zachodnioeuropejskich–dochodzi do głosu w liryce Słowackiego tych lat poeta-romantyk”.ETAP DRUGI–DOJRZAŁEJ POEZJI.W grudniu1832Słowacki wyjechał z niemiłego mu Paryża do Szwajcarii,gdzie pozostał do roku 1836.Powstały wtedy pierwsze wybitne i słynne liryki:W sztambuchu Marii Wodzińskiej i Rozłączenie.Ze Szwajcarii poeta pojechał do Rzymu,aby spotkać się z bratem matki i jego żoną(wtedy poznał Zygmunta Krasińskiego i zaprzyjaźnił się z nim),co stało się niespodziewanie początkiem romantycznej podróży po Włoszech,Grecji,Egipcie,Palestynie.Po powrocie z tej egzotycznej wyprawy na Bliski Wschód Słowacki przez półtora roku mieszkał we Florencji,wreszcie w grudniu 1838 osiadł na stałe w Paryżu.W ciągu tych dwóch lat powstały najbardziej znane i lubiane wiersze poety,m.in.Sumienie,Rzym,Hymn(Smutno mi, Boże!...),Rozmowa z piramidami,listy poetyckie z Egiptu i in.Listę tę można uzupełnić o liryki napisane w Paryżu już w latach 1840-42:Testament mój,Na sprowadzenie prochów Napoleona,Anioły stoją...Pogrzeb kapitana Meyznera,Do pani Joanny Bobrowskiej.Ten etap to„twórczość artysty w pełni już dojrzałego,poety,który lirykę swą nasyca romantycznością w najwyższym natężeniu.Umie wygrać wszystkie jej tony,od elegijnego zamyślenia poczynając,a na wzburzeniu namiętnej inwektywy kończąc.Działa bogatą skalą środków sugestii lirycznej;rozległość skojarzeń metaforyki,kunszt wzmiankowania za pomocą aluzyi,przemilczeń i niedomówień,metoda spiętrzania wypowiedzi drogą kontrastowych przeciwstawień,wymowa zróżnicowanego toku wiersza–wszystko to nie jest mu obce”.ETAP TRZECI–MISTYCZNY.W 1842 Słowacki poznał romantycznego mistyka Andrzeja Towiańskiego i zafascynowany jego nauką o wpływie duchów na świat materialny przystąpił do założonego przez niego Koła Sprawy Bożej.Tradycyjnie ten moment nazywa się przełomem mistycznym w twórczości poety(jego pierwszym świadectwem jest napisany nazajutrz po przyjęciu towianizmu wiersz Tak mi,Boże,dopomóż,ale trzeba pamiętać,że wiele zapowiedzi poezji można znaleźć we wcześniejszych utworach,i że mamy tu do czynienia z konsekwencją długiego procesu ewolucji).W1843Słowacki wystąpił z Koła,którego praktyki uznał za odejście od prawdziwych wartości niesionych przez naukę Towiańskiego,i wkrótce,w czasie letnich wakacji 1844w Pornic nad Atlantykiem,w poetyckim traktacie Genezis z Ducha sformułował własny system filozoficzny,który od tyłu tego dzieła został nazwany systemem genezyjskim.Bez jego znajomości trudno zrozumieć mistyczną lirykę poety,którą pokrótce warto przedstawić od chwili jego założenia.Opierał się on na przekonaniu,że wszystko przez Ducha i dla Ducha stworzone jest,a nic dla cielesnego celu nie istnieje.Tak więc na początku był Bóg,Absolut.Poprzez emanację wyłonił z siebie duchy,które zażądały widzialnych kształtów.Kosmiczną historię świata rozpoczyna zatem nie tylko twórcza myśl Boga,ale i wola duchów.Ich pierwsza materialna forma to globy.
Każdy duch globowy z chwilą oderwania się do Absolutu stał się wielością duchów indywidualnych przybierających własne kształty.Pierwszą formą ducha była materia nieożywiona:kryształy,skały,kamienie.Nie mogąc się z niej uwolnić,duch poprosił Boga o zniszczenie,ofiarował się na śmierć.Za tę pierwszą ofiarę został nagrodzony mocą zmartwychwstania,umiejętnością przechodzenia z jednych form w inne.Historia świata jest więc procesem wyzwalania się ducha,przeanielania materii.Nie toczy się jednak bez przeszkód:materia stawia opór,dąży do utrwalenia istniejącego stanu.Dlatego genezyjska ewolucja odbywa się poprzez katastrofy gwałtowne,duch musi być wiecznym rewolucjonistą.Jego największym grzechem jest zaleniwienie,czyli przywiązanie do jakiejś formy,utrata chęci tworzenia.Z takiej koncepcji świata wyłania się nowy kodeks moralny człowieka,niezgodny z tradycyjną etyką.Złem staje się tu zaniechanie aktywności;zbrodnia może być dopuszczalna,jeśli niszcząc stare formy przyśpieszy postęp.Dlatego duchy najstarsze,najdoskonalsze,królewskie,które mają obowiązek stanąć na czele narodowej zbiorowości i zmuszać ją do aktywności,mogą postępować naprzód nawet przez krew i cierpienia.Jest to więc moralność nieustannej rewolucji.Każdy naród ma swego królewskiego ducha,ma go też cała Ziemia.Jest nim duch wcielony w naród polski,czyli ten,który przeszedł przez najwięcej form i osiągnął największą wśród innych doskonałość.Jest zatem przewodnikiem innych narodów.Jak widać,Słowacki swoją koncepcję filozoficzną uważał za uniwersalną.Sądził,że odkrywa prawa obowiązujące na wszystkich szczeblach bytu,jednakowe dla ziarnka piasku,kwiatu,motyla,człowieka,narodu,globu,wszechświata.Swój mistyczny system filozoficzny próbował wyrazić w najrozmaitszych formach.Jego bardzo obfita twórczość tego okresu stanowi właściwie jedną wielką,nieskończoną wypowiedź poetycką,na którą składają się traktaty,poematy,dramaty,drobne wiersze liryczne,notatki,listy.Każdy jest ułamkiem genezyjskiej całości,stąd fragmentaryczność i otwarta kompozycja większości z nich.Do najznakomitszych liryków tego rodzaju należą:Uspokojenie,Kiedy w niebie gdzie zejdziemy sami...,Sowiński w okopach Woli,Dajcie mi tylko jedną ziemi milę...,Anioł ognisty–mój anioł lewy...Leżeli kiedy–w tej mojej krainie...,Do matki,Wieniec związano z rzeczy przeklętych...,Kiedy pierwsze kury Panu śpiewają...,Gdy moc głęboka wszystko uśpi i oniemi...,Wyjdzie stu robotników...i wiele innych.W1848 wybuchło powstanie w Wielkopolsce.Schorowany Słowacki podążył wtedy do Poznania,gdzie wziął udział w pracach Komitetu Narodowego.Miesiąc spędził także we Wrocławiu i tam spotkał się po kilkudziesięciu latach rozstania z matką,która przyjechała z Litwy,aby zobaczyć się z synem.W lipcu poeta wrócił do Paryża.W lutym następnego roku nastąpiło znaczne pogorszenie się zdrowia Słowackiego.Zmarł 3 kwietnia 1849w Paryżu.W liryce trzeciego etapu„przemawiać zaczyna poeta-mistyk,olśniony nowym natury poznaniem.Widzenie świata przybiera nową postać,spoza każdego zjawiska prześwieca ład wszystkiego,co istnieje;otwierają się perspektywy na prawa rządzące życiem.Nie ziemia–ale wszechświat,nie wieki–ale wieczność stanowią teraz wymiary spraw,przeżyciem liryka ogarniętych”.W wierszach tego okresu zaciera się granica między tym,co materialne,a tym,co ponadzmysłowe.Słowo opalizuje wieloma sensami,bogactwem skojarzeń znaczeniowych w ten sposób,że jedną całością okazują się pojęcia przeciwstawne:duch i materia,przeszłość i przyszłość,życie i śmierć,natura i historia,jednostka i zbiorowość.
Opublikowano dnia: 25 września, 2008   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
  1. Odpowiedz   Pytanie  :    biografia juliusza słowackiego,życie,twurczość i śmierć. Zobacz wszystkie
  1. Odpowiedz   Pytanie  :    Cytatami z jakiej książki uzupełniona jest biografia? Zobacz wszystkie
  1. Odpowiedz   Pytanie  :    księga dżungli Zobacz wszystkie
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.