Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Książki>Biografie>Ignacy Krasicki - biografia

Ignacy Krasicki - biografia

książki Streszczenie   według:romantyczka     Autor : :-)
ª
 
Ignacy Krasicki,syn hrabiego Jana Krasickiego,ur.się 3 lutego 1735 w Dubiecku,w woj.ruskim.Mickiewicz powiedział o nim,że posiadał żywość kozacką ukształtowaną na sposób włoski;był to Małorusin w obyczajach,w powierzchowności,w formie poetyckiej mający coś włoskiego.W młodości Krasicki wiele czasu spędzał w swoich rodzinnych stronach.Później,mimo,że obowiązki nakazywały mu ciągłe podróże w różne rejony kraju i Europy,tęsknił do ziemi swego urodzenia.Nie hołdował w tym względzie kosmopolitycznej modzie swych czasów.Dzięki ludziom,w którym otoczeniu spędził młodość,stał się Krasicki światowcem,człowiekiem pełnym taktu i dobrych manier,którego dowcip był rozumny,a jednocześnie delikatny i kunsztowny.Rozpoczął swą edukację w kolegium jezuitów we Lwowie.Jak każdy dobrze ułożony młody człowiek w tamtych czasach władał biegle obcymi językami:francuskim,włoskim,niemieckim i,oczywiście,łaciną.Po pięcioletniej nauce u Jezuitów,w 1751Krasicki przyjeżdża do Warszawy,zamieszkuje w seminarium przy kościele Św.Krzyża,wdziewa sutannę i otrzymuje niższe święcenia kapłańskie.W czasie nauki w seminarium przyszły poeta często przebywa w Colegium Nobilium.Kultywowane tam tradycje humanistyczne wywarły wielki wpływ na rozwój intelektualny Krasickiego.Seminarium Krasicki ukończył mając 19 lat i rozpoczął szybką i błyskotliwą karierę.W czasie sejmu elekcyjnego poznał przyszłego króla Polski Stanisława Augusta,a w czasie uroczystości koronacyjnych zajmował już honorowe miejsce jako faworyt królewski.W tym czasie przyszły poeta związał się silnie z obozem reformatorów którym sprzyjał Stanisław August. W ostatnich tygodniach 1764 król postanowił założyć pismo,którego zadaniem stało się wspieranie reform i odpowiednie kształtowanie opinii publicznej.Opracowaniem planu Monitora zajął się Krasicki.Z pismem tym,20 lat jego istnienia,współpracowali wielcy ludzie tamtych czasów:Bohomolec,Naruszewicz,Stanisław Konarski,Adam Czartoryski,a także sam król.Dewiza pisma brzmiała:Jeśli słodko jest umierać za ojczyznę,cóż bardziej pożądanego,niż żyć dla niej.Twórcy Monitora wzorowali się na angielskim Spectatorze.Monitor,który ukazywał się dosyć regularnie 2 razy w tygodniu,stał się ważnym elementem życia kulturalnego i politycznego ówczesnej Polski.Kształtowano w nim wizję społeczeństwa sprawiedliwego,w którym respektowane są prawa pojedynczego człowieka.Społeczeństwa kierującego się postępem,tolerancyjnego i szanującego dobre tradycje narodowe.Wielką też wagę przywiązywano do kształtowania dobrych gustów literackich.Współpraca z Monitorem miała duży wpływ na całą twórczość Krasickiego.Biorąc udział w redagowaniu około 220 numerów tego pisma wykonał poeta tytaniczną pracę.Za ogromne zasługi dla działań reformatorskich król obdarował Krasickiego obficie.Poeta otrzymał godność biskupa warmińskiego.Jednocześnie,w związku ze swą nową funkcją,został senatorem Rzeczypospolitej.Prowadzi w tym czasie Krasicki bardzo intensywny tryb życia.Bierze udział w rozlicznych zajęciach króla,zapraszany jest na rozliczne uroczystości zarówno świeckie jak i kościelne.Jego błyskotliwa kariera drażni zazdrośników.Zaczynają krążyć dowcipy,paszkwile i złośliwe wierszyki na jego temat.„Biskup warmiński,gładysz gładkich sentymentów,Nie lubi mieć o wiarę trudów i zakrętów.Czyli w tej,czyli w owej wierze żyć jest jedno,Lepiej zawsze w rozkoszy niż tam,kędy biedno”.
Wkrótce nadchodzą tragiczne czasy zawiązania konfederacji barskiej i czteroletniej wojny domowej,a na koniec czasy rozbiorów Polski.Krasicki zostaje posądzony o sprzyjanie konfederatom.Rozpoczyna się waśń z królem.Krążyły różne plotki na jego temat.Mówiono nawet,że sprzedał swoje biskupstwo królowi pruskiemu.Wśród współczesnych Krasickiemu znajdujemy jednak również i zupełnie inne opinie.Niezależnie jednak od tego,jaka by nie była postawa Krasickiego,Warmia zostaje zajęta przez Prusy.Stosunki między nowym władcą a biskupem warmińskim ułożyły się poprawnie.Poeta jest częstym gościem władcy Prus.Kariera i sława literacka Krasickiego rozpoczyna się w 1774r.W piśmie Zabawy Przyjemni i Pożyteczne drukuje poeta wiersz Święta miłości kochanej ojczyzny.Ten kilkuwersowy utwór staje się hasłem wszystkich Polaków.Jak pisze biograf Krasickiego Paul Cazin Dziwmy się raczej,że ten dworski prałat,ten utracjusz,ten używający życia lekkoduch i tchórz(gdyż taki właśnie był w owym okresie)jako pierwszy rozwinie nagle narodowy sztandar,uderzy w patriotyczny dzwon,głosząc konieczność całkowitego poświęcenia i nadludzkiego bohaterstwa w obliczu nędzy i śmierci.
..Ci,którzy pragną,by wszystko było proste w umyśle i sercu człowieka,powinni zrezygnować od razu ze zrozumienia czegokolwiek w osobowości księcia biskupa warmińskiego.Albowiem będą się jeszcze mogli przekonać,że pomiesza wszystko sam,sparodiuje tę bohaterską strofę w facecjach dwóch poematów heroikomicznych,pełnych szyderstwa i takiego lekceważenia,iż wydaje się,że nie ma dlań nic świętego.Kariera Krasickiego–poeta rozpoczyna się w tym czasie,gdy Warmia dostaje się pod panowanie Prus.Pisze Myszeidos.Jak wspomina w swych pamiętnikach Niemcewicz,fragmenty Myszeidos czytał Krasicki na obiadach czwartkowych.W Myszeidos wykorzystał poeta opowieść z Kroniki Kadłubka o królu Popielu.Jest w nim zawarta negacja tradycyjnej historiografii.Krasicki,zgodnie z oświeceniowym sposobem myślenia odrzuca tradycję mówiącą o legendarnym pochodzeniu Polski.Kolejnym utworem,również poematem heroikomicznym,jest Monachomachia,która ukazała się anonimowo w 1778r.tutaj przedmiotem drwiny są postacie zakonników,ich styl życia niezgodny z jakimkolwiek zasadami,ich głupota,opilstwo,zadufanie w sobie,buta i nieuctwo świętych próżniaków.W wyniku ostrej krytyki z jaką spotkała się Monachomachia wśród zakonników poeta opublikował Antymonachomachię,w której pozornie odwołując zarzuty postawione w poprzednim utworze,jeszcze bardziej je zaostrza. W 1779 Krasicki przedstawia czytelnikom satyry,w których rozprawia się z różnymi przejawami zła w społeczeństwie.Wiele wspólnego z satyrami mają Bajki i przypowieści,które wydane zostały w 1779Zresztą bajki pisał Krasicki do końca życia.Bajki,jak czytamy w książce Mieczysława Klimowicza, „zawierają obraz doświadczeń pokolenia Krasickiego z okresu wielkich prób,jakimi były nieudane reformy państwa,konfederacja barska i pierwszy rozbiór”.Ale nie tylko śmiech,satyra i negacja były żywiołem Krasickiego.Swą wizję kraju szczęśliwego,społeczeństwa żyjącego w harmonii i zgodzie,nie zdemoralizowanego zgubnym wpływem cywilizacji,stworzył poeta w powieści Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki.Bohater utworu,sarmata wyposażony we wszystkie wady swego stanu,przemienia się w człowieka będącego uosobieniem wszelkich cnót.Pomysł na napisanie Mikołaja Doświadczyńskiego przypadków,jak też innej powieści pt.Pan Podstoli wziął się z prac publicystycznych Krasickiego.Pomysły zawarte w tych dwóch utworach mają ścisły związek z moralizatorskimi tendencjami felietonów poety.Powieść Pan Podstoli będąca kontynuacją Mikołaja Doświadczyńskiego przedstawia bohatera,który wprowadza w czyn ideały o społeczeństwie szczęśliwym.W swym folwarku kieruje się zasadami,których Mikołaj nauczył się na wyspie Nipu.Kolejne utwory poety stanowią już margines jego twórczości.Pisze wprawdzie dużo,ale są to teksty,które nie zyskały już tak szerokiego rozgłosu.Na krótko przed śmiercią wyjeżdża poeta do Berlina i tam umiera w 1801.Stanisław Potocki napisał niedługo po jego śmierci:Jeżeli kim chełpić się mają prawo zamożne w talenta czasy Stanisława Augusta,to zaiste Krasickim,bo jakożkolwiek sławnemu być mogą imiona Naruszewiczów,Trembeckich,Szymanowskich,Węgierskich,że tylu innych współczesnych pominę pisarzów,góruje nad nimi geniusz Krasickiego i jemu dotąd pierwsze,mianowicie na Parnasie Polskim,przypada miejsce.
Opublikowano dnia: 24 września, 2008   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.