Sokrates (469-399 p.n.e) Skromny, bezinteresowny
człowiek, wielki
filozof, który wykładał swoują naukę
przechadzając się, wtajemniczając swoich słuchaczy w prawdziwe zasady, jakimi powinien kierować się
człowiek: dobro, piękno i cnota, którą rozum iał jako zdolność do panowania nad sobą i bycie sprawiedliwym. Stosował metodę zwaną maieutyką, która polegała na zadawaniu pytań w taki sposób, by rozmówca sam wytworzył słuszną myśl.
Sokrates miał śmiałość i odwagę, by wystarczać samemu sobie, a dla innych być akuszerem myślenia. Był nieprzyjacielem sofistów. Wykazywał próżnię ich nauki, która grzęzław bezproduktywnej abstrakcji. Odrzucał wszelkie tradycje, bowiem w samym człowieku poszukiwał tych myśli i pojęć, które otrzymał od natury i przeznaczenia.
Sokratesa nazywamy ojcem filozofii i pedagogiki.